:: بزرگداشت زندگی، نکوداشت روایت شخصی
:: حقیقت امری خانوادگی است
:: حق متفاوت بودن حق پایه و عام است و استثنا هم ندارد
:: یک روز به یاد ماندنی برای ایرانیان
:: منطق الطیر رسانه های خرد
:: رسانه ای که درماندگی را پس می زند
:: تاریخ با هیجان ساخته می شود
:: برای اینکه ایران خانه خوبان شود
:: نگرانی، تاثر، خوشحالی
:: بعضی از این چهره ها بیش از 10 هزار دلار کمک کرده اند
:: بگو مگو با نیکان
:: مناظره در باره مناظره
:: رسانه و ضدرسانه در ترور
:: انکار قتل بدتر از قتل است
:: یک روز شرم آور در روزنامه نویسی ایران
:: چرا بی بی سی کافی نیست؟
:: اندیشه و هنر جنبش
:: به توپ بستن اعتماد ملی
:: جنبش همان رسانه است
:: پیدا کردن نقطه تعادل در بیطرفی
:: باستان شناسی خبر 18.5 میلیارد دلاری
:: رسانه ملی-همگانی نه لنینی
:: جنبش رسانه خود را می خواهد
:: عدم خشونت يعنی طرد اوباشيگری، حزب الله بازی و کيهان نويسی
:: بی بی سی را بی اعتبار نکنیم
 
 
گفتگویی ویدئویی با آموزشکده توانا در باره زندگی و کنشگری  |:|   شهرآشوبی رسانه ای راه مبارزه با جمهوری اسلامی نیست  |:|   بخارا؛ رسانه نجبای ایرانی  |:|   توئیت هایی که می تواند شما را از کار بیندازد  |:|   واژه نامه کوچک مهاجرت، تبعید و آوارگی  |:|   فروغ در بریندیزی؛ برای ساخت فیلم کوتاه  |:|   قفل ارسطو، کلید حافظ، و ایمان آشوری  |:|   جامعه کلنگی یا ضعف تئوری تاریخی؟  |:|   رسانه، مرکز و پیرامون، وحدت و کثرت  |:|   تاریخ شفاهی رسانه: گفتگو با مهدی جامی  |:|   [بايگانیِ لينکدونی]
 
 
 
 

حلقه ملکوت
دفتر زمانه
سايت فيلم چرخ و فلک
خدا و انسان در گودر، لندن: اچ اند اس مدیا، 2011
ادب پهلوانی، تاریخ ادب دیرینه ایرانی از زرتشت تا اشکانیان، تهران: ققنوس، 1388
منطق الطیر رسانه های خرد
انشاالله طبقه متوسط را به خاک خواهیم سپرد
چرا استیو جابز ایرانی نبود؟
به سوی ضد-انقلاب آینده
در باره شریعت و عقلانیت
وبلاگ ایرانی: 60 هزار سردبیر
هند در هویت ایرانی
شبهای موسیقی در ریگستان سمرقند - ویدئو و عکس
از شهر خدا تا شهر دنیا
شراب نیشابور
سکس، جنسیت و عشق در ایران
زندگی خصوصی و عرصه عمومی، سوی ناگفته زندگی ایرانی
ورقی چند از تاریخ گل و گلفروشی در ایران
سیمین و شعر طلایی اش
کارت پستالهایی از تاجیکستان
سمرقند
فرهنگ تاجيک
چهره های فرهنگ تاجيک
تاجيکان از چشم دوربين
بهشت تقسيم شده
مثل نان سمرقندی
از سمرقند تا دوشنبه
هويت تاجيکی
لينکستان تاريخ ايران
Wong Kar Wai
HAWCA
Alan Sokal
Davlatmand and Whirling Tajik Dancers
The Prokudin-Gorskii Photographic Records
آرزو بر باد - پی‌دی‌اف
 




 
January 15, 2009  
رادیو در بحران  
 

آغاز به کار تلویزیون فارسی بی بی سی تمام رادیوهای موجود در خارج از ایران از جمله خود رادیو بی بی سی را وارد بحران می کند و وضع را برای رادیوهای کوچکتری مثل رادیو زمانه سخت دشوار خواهد کرد. در این یادداشت می کوشم نگاهی به راه حل نزدیک و میان مدت بیندازم.

هر رسانه تازه و جذابی که به میدان بیاید به طور طبیعی باعث می شود رسانه های دیگر برای متعادل شدن وضع بازار رسانه ای دست به کار تحولات و تغییراتی در شیوه کار خود شوند. مثلا وقتی روزنامه همشهری منتشر شد به دلیل استانداردهای تازه ای که از نظر ارتباط با مخاطب و سطح کار حرفه ای وارد بازار کرد رسانه های رقیب را دستخوش تحول کرد و آنها خواسته یا ناخواسته تن به تغییر در زبان و قطع و شیوه چاپ و نحوه انتخاب موضوع و مانند آن دادند. یک دهه بعد فضای مطبوعاتی ایران چنان همرنگ شده بود که دیگر در آن میان همشهری اتفاق تازه ای نباشد.

ورود تلویزیون فارسی بی بی سی به بازار رسانه ای هم شوک تازه ای وارد بازار می کند که زمانی طول خواهد برد تا بازار این شوک را جذب کند و سیاست های تازه ای را برای متعادل سازی پیش بگیرد. وضع کنونی به نحو بازگشت ناپذیری تغییر کرده است و می توان اطمینان داشت که عمر دایناسورهای لوس آنجلسی به پایان رسیده و حتی غولهایی مثل صدای آمریکا هم ناگزیرند خانه تکانی کنند. تغییرات در ایران هم بزودی فرمول بندی خواهد شد اگر تا هم امروز نشده باشد.

اما تاثیر این رقیب تازه بر رادیوها و بخصوص رادیوهای خارج از ایران چه خواهد بود؟ به نظر من رادیو تا پیش از این هم در بحران بوده است و رقیب تازه نفس این بحران را عمیق تر خواهد کرد و چه بسا شماری از این رادیوها را به کما ببرد طوری که دیگر هرگز از جا برنخیزند.

در یک نگاه کلی، رادیوی کلاسیک دارد از صحنه خارج می شود. بر اساس شنیده ها رادیو فرانسه در حال تعطیلی است. رادیو دویچه له ساعات پخش خود را محدود کرده است. رادیو بی بی سی شنوندگان اش را از دست داده و بخصوص کسی از جوانها شنونده جدی آن نیست. رادیو صدای آمریکا به قول یکی از دوستان صاحبنظر وجود ندارد (زیرا که رابطه درستی بین دو بخش صدا و تصویر ایجاد نکرده است و تصویر در واقع صدا را قربانی کرده است). رادیو زمانه هم که جوجه اردک سیاه در میان این بازاری های قدیمی بوده است به نظر می رسد که مشخصات متمایز خود را در مقابل شیوه بی بی سی از دست داده باشد. این نکته آخری مساله مهمی است که به خصلتی در تلویزیون هم راهنمایی می کند و نهایتا به راه حلی برای رادیوها.

اگر بی بی سی می خواست 30 سال 40 سال پیش تلویزیون راه بیندازد چطور تلویزیونی می بود؟ جواب کوتاه اش این است که چیزی شبیه تلویزیون صدای آمریکای امروز! یعنی رسمی و شبه دولتی و آمرانه و یکسویه و پر از جوانهای قدیمی و به احتمال بالا ایدئولوژیک. این دنیای آن روز بود که خب رسانه هایی مثل صدای آمریکا هنوز در همانجا زندگی می کنند. اما چه چیزی در این میان تغییر کرده است که تلویزیون بی بی سی فارسی را متمایز ساخته است؟ جواب اش به نظر من عمدتا در یک چیز است: رسانه های شخصی و خودمانی. وبلاگها و رواج فرهنگ اینترنت.

مثل قاعده ای که در باره همشهری گفتم وبلاگ هم از زمان پیدا شدن اش فضای رسانه ای فارسی را بشدت تغییر داده است. زبان و فضا را مردمی و خودمانی کرده است. رسمیت دولتی و شبه دولتی را به باد فنا داده است. جوانان همین امروز را وارد صحنه کرده است. رفتار آمرانه و یکسویه را منزوی کرده است. و اعتباری برای سیاست ایدئولوژیک باقی نگذاشته است. تلویزیون بی بی سی از همه اینها متاثر است. هم فضای وب جهانی طبعا مدیران انگلیسی زبان اش را متحول ساخته و هم فضای وب ایرانی مجریان و برنامه سازان و سردبیران اش را تغییر داده است. برای همین این رسانه تازه واقعا تازه است. کانال تازه ای روی ماهواره نیست. فضا و نگاه اش هم تازه است.

این موضوع هم برای سیاست گذاران در تلویزیون فارسی مهم است و هم برای بحران رادیوها. به این معنا که گسترش خط مشی رسانه ای تلویزیون از ابن نگاه مهم است که آگاهانه دنبال شود و مدیران و سردبیران آن به نقد کسانی که به رسانه های در-گذشته تعلق خاطر دارند عقب نشینی نکنند و این خصلت را به عنوان سیاستی جدی دنبال کنند و برای رادیوها هم از این بابت مهم است که بدانند عصر تنبلی در وب به سر آمده است و بهتر است کار وبسایتهای خود را جدی بگیرند. رادیو اگر نخواهد به کما برود ناچار است آغوش خود را به روی رسانه الهام بخش جدید یعنی وبلاگ و تغییرات رسانه های نوین باز کند. به عبارت ساده رادیو باید وبلاگی شود تا بماند. وبلاگ هم یک جور نیست که این رادیوها شبیه هم شوند. اما بی اعتنا ماندن به وب و وبلاگ برای رادیوها یعنی زوال رسانه ای. رادیو ناچار است فعالانه وارد عرصه وب شود. اگر روزنامه ها اینکار را کرده اند و امروز تمام روزنامه های معتبر دنیا برای خود وبسایتهای مفصل دارند رادیو نباید عقب بماند. هر قدر رادیوها تعلل بیشتری کنند بازار خود را با سرعت بیشتری از دست خواهند داد. این موضوع برای رسانه ای مثل زمانه که در این سیاست پیشگام و ییشتاز بوده هم مهم است چون می بینم که ظاهرا دارد به رادیوی کلاسیک بر می گردد و وب را دست کم می گیرد. این خطایی مهلک است. رادیوی مدرن بدون وبسایت فعال و چندرسانه ای باقی نخواهد ماند.

نهایتا یک نکته دیگر هم از همین زاویه در باره تلویزیون. وبسایت بی بی سی فارسی مدتها ست که دچار مشکلات مختلف است. این وبسایت هرگز نماینده رادیوی بی بی سی یا ادامه خلاق آن نبوده است. الان هم با تلویزیون رابطه روشنی ندارد. گزارشهایی که در این باره منتشر می کند دست و پا شکسته است و امکاناتی که برای دوسویه ساختن ارتباط با مخاطب به تلویزیون می دهد ضعیف و محدود است. من معتقدم که تلویزیون فارسی بی بی سی باید یا این رابطه را تغییر دهد و یا وبسایتی برای خود داشته باشد. این رسانه تازه نمی تواند بدون یک پایگاه فعال در وب از همه امکانات بالقوه خود استفاده کند. این رسانه که متاثر از فرهنگ وبلاگی شده فارسی است آنقدر نیروهای وبلاگستانی دارد که بتواند یک سایت خلاق را پشتیبانی کند. بهتر است حضور در وب را جدی بگیرد.  


Send to    Friend's Email:
Your Email : 
 
آدرس دنبالک اين نوشته
http://www.malakut.org/cgi-bin/mt33/donbalak.cgi/4881
نقد و نظر

من به شخصه از علاقه مندان به رادیو هستم، ب خصوص حالا که میشود با یک گوشی موبایل و یک هندز فری هر جایی رادیو گوش کرد، امکان فوق العاده ای برای علاقه مندان به اخبار است اما... بلد نیستم!
مثلا همین رادیو زمانه را... کسی نمیگوید جه طور با موبایل میشود گوش کرد.

Posted by: solmaz at July 14, 2009 10:17 PM



توی این مملکت بی در وپیکرکسی وقت فکر کردن نداره اخه هوار ملیارد دلار ذخیره ارزی گم شده اینجا رسانه همه کارست اینجا همه از بیسواد و عقب مونده تا فرهنگی ودانشجو و... مشینند پای سریال بسیار جذاب یار در کوزه و... یوزارسیف!90درصد بیننده تلویزیونی خودش یکجور تحوله احتیاج به هیچ سختی هم نداره اینجا رادیو وتلویزیون فرقی نداره مهم شعور مردم هست که اونم اهمیتی نداره...

Posted by: خشایار at January 17, 2009 12:31 PM



با سلام
از کتابخانه دیجیتال کتب چاپ سنگی بیاض دیدن کنید.
با سپاس فراوان
www.bayaz.ir
-------------------
با کمال میل. - سیب

Posted by: مجيد غلامي جليسه at January 17, 2009 6:13 AM



رادیو، از زمان ورود تلویزیون به زندگی مردم دچار بحران شد و الان مدت‌هاست که دیگه رسانه‌ی اول نیست و نخواهد بود. رادیویی‌ها دیگه عادت کردن که رقبای قدرت‌مند رو در کنارشون ببینن و با بحران هم روبرو نشن. مزیت منحصر به‌فرد رادیو در حال حاضر در دسترس بودنشه و این‌که برای استفاده فقط متکی به یک حسه و فعالیت زیادی لازم نداره، به گمون‌ام همین ویژگی باعث نجات رادیوست.

Posted by: رها at January 16, 2009 7:07 AM


نظر دهيد









اطلاعات به خاطر سپرده شود؟









 
پيوند  
دنبالک 0
نقد و نظر 4
چاپ کن
بفرست