:: خودشناسی و وبلاگ شناسی
:: عياری زنانه
:: نوشته هايی که يادواره اند
:: سال-نماهای وبلاگی
:: وبلاگ، کارخانه مفهوم سازی
:: همه وبلاگ های من
:: دعوت به منطق نبرد-گفتمانی
::  از بازی نفرت بيزارم
:: وبلاگ نویسی به شیوه توده ای
:: وبلاگستان چونان يک گروه اجتماعی
:: کدام مسائل ارزش مطرح شدن دارند؟
:: وبلاگ اسلحه نيست
:: هفتان: از يک نياز اطلاع رسانی تا يک کارگاه دموکراسی
:: چهل وبلاگ پر طرفدار فارسی
:: وبلاگ نويسان در مقام حشرات الارض
:: وبلاگی شدن فرهنگ
:: سربازی رفتن روشنفکران وبلاگ نويسی است
:: وضعيت بی ستارگی
:: سياسی شدن سپهر وبلاگی تا کجا؟
::  وبلاگ ايرانی: نهادی برای بی نظمی
:: مانيفست ايرانی وبلاگ
:: جای چه کسانی در وب خالی است؟
:: وبلاگ: سگالش در حضور ديگران
:: فاشگويان حلقه ملکوت
:: سردبير خودم
 
 
گفتگویی ویدئویی با آموزشکده توانا در باره زندگی و کنشگری  |:|   شهرآشوبی رسانه ای راه مبارزه با جمهوری اسلامی نیست  |:|   بخارا؛ رسانه نجبای ایرانی  |:|   توئیت هایی که می تواند شما را از کار بیندازد  |:|   واژه نامه کوچک مهاجرت، تبعید و آوارگی  |:|   فروغ در بریندیزی؛ برای ساخت فیلم کوتاه  |:|   قفل ارسطو، کلید حافظ، و ایمان آشوری  |:|   جامعه کلنگی یا ضعف تئوری تاریخی؟  |:|   رسانه، مرکز و پیرامون، وحدت و کثرت  |:|   تاریخ شفاهی رسانه: گفتگو با مهدی جامی  |:|   [بايگانیِ لينکدونی]
 
 
 
 

حلقه ملکوت
دفتر زمانه
سايت فيلم چرخ و فلک
خدا و انسان در گودر، لندن: اچ اند اس مدیا، 2011
ادب پهلوانی، تاریخ ادب دیرینه ایرانی از زرتشت تا اشکانیان، تهران: ققنوس، 1388
منطق الطیر رسانه های خرد
انشاالله طبقه متوسط را به خاک خواهیم سپرد
چرا استیو جابز ایرانی نبود؟
به سوی ضد-انقلاب آینده
در باره شریعت و عقلانیت
وبلاگ ایرانی: 60 هزار سردبیر
هند در هویت ایرانی
شبهای موسیقی در ریگستان سمرقند - ویدئو و عکس
از شهر خدا تا شهر دنیا
شراب نیشابور
سکس، جنسیت و عشق در ایران
زندگی خصوصی و عرصه عمومی، سوی ناگفته زندگی ایرانی
ورقی چند از تاریخ گل و گلفروشی در ایران
سیمین و شعر طلایی اش
کارت پستالهایی از تاجیکستان
سمرقند
فرهنگ تاجيک
چهره های فرهنگ تاجيک
تاجيکان از چشم دوربين
بهشت تقسيم شده
مثل نان سمرقندی
از سمرقند تا دوشنبه
هويت تاجيکی
لينکستان تاريخ ايران
Wong Kar Wai
HAWCA
Alan Sokal
Davlatmand and Whirling Tajik Dancers
The Prokudin-Gorskii Photographic Records
آرزو بر باد - پی‌دی‌اف
 




 
November 29, 2008  
گوگل صاحب کشور شد؛ نمونه ای از یک خبر قلابی  
 

امروز وقتی دیدم حسین قاضیان هم به خبر صاحب کشور شدن گوگل لینک داده است و آن را از مزایای آزادی برشمارده متوجه شدم که دامنه زودباوری ایرانی ما تا کجا ممکن است گسترده باشد. این خبر اگر برای استفاده رسانه ای به دست من می رسید در رد کردن آن تردید نمی کردم. دلایل من چنین می بود:

1خبر در یک صفحه اینترنتی منتشر شده است (+) که هیچ صفحه دیگری جز همین صفحه ندارد؛
2 خبر با زبانی نوشته شده است که به شوخی بیشتر شبیه است تا واقعیت؛ مثلا قرار است 20 درصد از وقت کاری گوگلی ها به ماهیگیری اختصاص یابد زیرا ماهی کلی فسفر دارد و برای رشد مغز که گوگلی های هوشمند به ان نیاز دارند ضروری است. بعلاوه قرار است گوگل این جزیره را اداره کند اما قرار نیست از روش های مالیاتی استفاده کند و حقوق ها بدون مالیات خواهد بود؛
3 قرار است رئیس گوگل رئیس جمهور این جزیره شود که گوگلند خوانده خواهد شد و به بیل گیت هم پیشنهاد مقام وزارت داده شده اما او نپذیرفته زیرا با شنا میانه ای ندارد! ضمنا نام وزارت هم مضحک است: وزارت رقابت؛
4 ادعا می شود که این خبر به روزنامه ها هم درز کرده است اما هیچ روزنامه ای از این خبر خبر نداده است؛
5 هیچ لینکی به بیرون از صفحه در متن خبر وجود ندارد تا تایید کننده ادعاهای آن باشد و لینک های خود خبر هم که مثلا قرار است نمای سه بعدی از جزیره بدهند کار نمی کند؛
6 منبع خبر ناشناخته است و قبلا از آن بی اطلاع بوده ایم؛
7 منبع خبر نام صفحه را گوگلند دات کام (با پس-عنوان فریبنده بتا که یعنی تازه راه افتاده ایم) گذاشته است اما زیرکانه و برای جلوگیری از هر گونه ادعای حقوقی گوگل اعلام می کند که هیچ ربطی به موسسه گوگل ندارد. یعنی با وجود اینکه وانمود می کند سایت این پروژه است اما ربط خود به گوگل را منکر می شود؛
8 اصولا اینکه موسسه گوگل از آمریکا به این جزیره منتقل شود توجیه فنی و اقتصادی ندارد. به احتمال بسیار زیاد این جزیره فاقد زیرساخت های فنی لازم برای میزبانی از موسسه عظیمی مانند گوگل است. توجیه خبر این است که چون شکل جزیره شبیه حرف اول گوگل است این موسسه به خرید آن علاقه مند شده است!
9 جستجو در وب و در نقشه ها نشان می دهد که کشوری یا جزیره ای به نام گوگوروآ وجود خارجی ندارد و متن خبر هم اطلاعی بیشتر از این نمی دهد که این جزیره در اقیانوس آرام است مثل اینکه بگوییم خیابان مسعود رجوی در ایران است؛
10 همه نقل کنندگان مختلف - که شمار آنها در بین وبلاگ نویسان ایرانی بالاست- از یک متن واحد استفاده کرده اند؛
11 یکی از منابع ایرانی اشاره کرده است که مجله تایم این خبر را منتشر کرده است اما باز هم متن مورد استفاده همان متن واحد است و جستجو در تایم هم نشانی از این خبر به دست نمی دهد. گذاشتن روی جلد مجله تایم- با عکس مدیران گوگل روی جلد- در این منبع ایرانی برای گول زدن مخاطبان ساده باور است؛
و نهایتا اینکه خود گوگل در این باره کاملا ساکت است.

اعتماد بی دلیل وب نویسان ایرانی و سایتهای خبری - مثل تابناک-  به متنی که در وب پیدا می کنند نشان می دهد که چقدر جامعه ایرانی از این بابت خوشباور و آسیب پذیر است (فهرست نتیجه جستجو برای جمله گوگل صاحب کشور شد را در اینجا ببینید). در سیبستانک مطلبی از آقای غیاث ابادی گذاشته ام که ماجرای پیدا شدن شاهزاده مومیایی سنندجی را نقد می کند. روشن است که باورکنندگان به خبرهای جعلی فقط مردم ساده و عوام نیستند که نمی توانند فرقی بین یک جسد مومیایی و جا زدن یک آدم سالم به عنوان مومیایی قائل شوند. بسیاری از وب نویسان هم نمی توانند فرق یک شوخی خبری را با یک خبر واقعی تشخیص دهند. ناچار باید نتیجه گرفت که بسیاری از ما مردم می توانیم از زودباوری خود ضربه ببینیم (گرچه دست کم گروهی از وب نویسان جعلی بودن خبر را تذکر داده اند مثلا اینجا  و در کامنت های اینجا ولی ظاهرا میل عمومی ما برای باور کردن بی دلیل و سند، این تدکرها را نادیده می گیرد). خوب است وب نویسان باتجربه تر در ارائه ملاک های تشخیص خبر جعلی از واقعی هم تلاش کنند و گرنه بزودی دیگر فاصله افسانه و حقیقت دیده و شناخته نخواهد شد. 


Send to    Friend's Email:
Your Email : 
 
آدرس دنبالک اين نوشته
http://www.malakut.org/cgi-bin/mt33/donbalak.cgi/4735
نقد و نظر

من خيلي اتفاقي به اينجا رسيدم. خواستم بگم به اون سايتي كه دوستمون در بالاتر لينك داده (http://www.googland.com) اگر مراجعه كنيد در اواخر صفحه يك لينك به نويسنده اين مطلب وجود داره كه با مراجعه به اون ميشه متوجه شد كه اين قضيه يك دروغ آوريل بيشتر نبوده و جالب اين كه مربوط به سال 2003 هم هست كه الان توي مملكت ما اينقدر نقل محافل شده! (از تاريخ ثبت شده دامنه وب سايت فوق مي تونيد متوجه بشيد كه سال 2003 ثبت و رجيستر شده).
كاش قبل از باور كردن يك خبر اول خوب بخونيمش، بعدش هم يك تحقيق كوچيكي در موردش بكنيم. هر چند كه اگر اين كار رو مي كرديم كه ديگه اينقدر زودباور نبوديم!

Posted by: Joe at January 9, 2009 5:25 PM



ضمن تایید حرف شما ، لازم به ذکر می دانم ، این زودباروی یا خوش باروی فقط منحصر به وب نویسان یا وب گردان نیست! ... این موضوع به وفور بیشتری در سطح یک جامعه و در بین روزنامه نگاران و دست اندرکاران سایر رسانه های غیراینترنتی و نیز خوانندگان و بینندگان آنها وجود دارد! .. فراموش نکنید خیل عظیمی از این وب نویسان ارجمند و وب سایت داران گرامی ، از گروه همین روزنامه نگاران هستند! ... حال ببینید چه اتفاق عظمی در آنجا رخ می دهد که هیچ گونه امکان جستجوی مطمئنی در مطالب شان وجود ندارد و هرگونه ایرادی نیز تبدیل به یک جرم سیاسی یا اجتماعی می شود!

Posted by: 48 at December 24, 2008 7:03 PM



عجب ...
باور كن ؛ باور كرده بودم !
از اين گوگل هيچ چيز بعيد نيست !

Posted by: ميلاد at December 12, 2008 10:28 PM



وافعا همینطور بود که گفتید. نمیخواهم تعریفی کرده باشم ولی همان تیتر خبر را که دیدم شک کردم و وقتی متنش را خواندم تقریبا مطمئن شدم که دروغی بیش نیست.
در مورد زود باوری ایرانی ها هم از این دست قضایا بسیار اتفاق افتاده، مگر خبر فروش واحدهای برج میلاد نبود که نویسنده ی آن بهت زده شده بود از اینکه فکرش را هم نمیکرد که کسی آنرا جدی بگیرد.

Posted by: m.Яeza at December 12, 2008 6:27 AM



میتونستی یکم تحقیق کنی بعدا بیای بگی خبر الکیه :)

تحقیق نه تو سایتای ایرانی ...

فقط کافیه ایم جزیره رو توی گوگل بزنی

اولین صفحه ای که میاره اینه : http://www.googland.com/

یه نیگاهی بهش بنداز :)

---------------------------------
اینقدر مقاومت در مقابل شاهد و استدلال و این اندازه بدخوانی متن برایم آموزنده است. - سیب

Posted by: sadra at November 30, 2008 11:16 PM



دقیقا شد حکایت باراک اوباما که ایرانی بوده... این نشون میده که ما چقدر به راست و دروغ بودن اخبار بی‌اعتناییم... همینکه بتونیم یه استفاده‌ای ازش بکنیم برامون کافیه... در مورد اخبار سیاسی که وضع از این هم بدتره

Posted by: نوح at November 30, 2008 12:00 PM



سلام
من حدود دو ماه است که با وبلاگ شما اشنا شدم و در این مدت بسیار از شما اموخته ام جا داشت بدین وسیله از شما تشکر کنم . شیوه نوشتن شما بسیار جالب و اموزنده است .
خوشحال می شوم که بنده را مورد لطف خود قرار داده و به عنوان دوست بزرگتر اگر راهنمایی در امر وبلاگ داشتید از من دریغ نکنید . باعث افتخار بنده است که با وبلاگ شما تبادل لینک داشته باشم . به امید دیدار
http://shahrokh59.blogfa.com/

Posted by: مهدوی at November 30, 2008 7:05 AM



کاملا درست است. اگر هم همچین اتفاقی می‌افتاد، پیش از همه (به‌ویژه‌، تابناک!) وبلاگ معروف تک‌کرانچ آن را گزارش می‌کرد، که بیست‌و‌پنچ ساعت در روز (!) کارشان پاییدن فعالیت‌های گوگل و رفقا ست.
http://www.techcrunch.com/

Posted by: سروش at November 30, 2008 4:23 AM



:))

مرسي آقا جامي عزيز ياد ماجراي خبر13 روزنامه شرق (اگر اشتباه نكنم ) در باب نشست برج ميلاد و احتمال سقوط آن افتادم كه با اينكه سطر به سطر خبر گواه بر جعلي بودن مطلب داشت آنقدر جدي گرفته شد كه كار به شكايت سازندگان برج ميلاد از روزنامه هم رسيد!
انگار يك استعداد نهفته اي است در ما توجه به اخبار جعلي!

Posted by: صورتک خیالی at November 29, 2008 10:48 PM



راستش اولین بار در ضمیمه فناوری روزنامه جام جم این خبر کار شد. یکی از بلاگرها با اعتماد به اعتبار این ضمیمه کاغذی، همین خبر را از روی روزناهه تایپ کرد و در وبلاگش قرار داد. خبر را که اولین بار دیدم، حس کردم، بزرگ‌نمایی خبری شده ولی به سبب جذابیت خبری ‌وبلاگ‌های زیادی خبر نادرست را کپی‌پیست کردن. ولی از این موضوع به کنار، همیشه هنگام نوشتن یک مطلب یک جستجوی مختصر و همچنین سنجش میزان منطقی بودن خبر با توجه به دانسته‌های قبلی، آدم را از به دام افتادن در چنین ورطه‌ای نجات می‌ده.

Posted by: علیرضا at November 29, 2008 6:49 PM


نظر دهيد









اطلاعات به خاطر سپرده شود؟









 
پيوند  
دنبالک 0
نقد و نظر 10
چاپ کن
بفرست