سلام آقای جامی عزیز!
خوشحال می شوم که به وبلاگ من هم سر بزنید

"واحه"آبادي ست ميان ريگستان(فرهنگ معين)
امروز فهميدم "واحه"اي در حلقه ملكوت هم هست.به "واحه"كوچك من هم سر بزنيد./

با سلام و تبریک سال نو
سیبستان عزیز
من یک وبگرد تمام عیارم و خودم وبلاگی ندارم .مشتری همیشگی برخی وبلاگها از جمله وبلاگ وزین شما هستم و عقیده ام این است که در این فضای مجازی برخی وبلاگها از نظر بضاعت صاحب وبلاگ و در مرحله پایینتر وقت و حوصله ای که برای تنظیم پستهای خود و رسیدگی به کامنتها و ایمیلهای باز خور داده شده انجام میدهندمیتوانند در دراز مدت بصورت نمادموضوعات خاص وبلاگی در ایند وبنابراین قضاوت نمودن شما ممکن است باعث دلخوری برخی وبلاگ نویسان شود هفت سنگ یا هر سایت یا نهاد دیگری چه حقیقی چه مجازی اگر وبلاگ برگزیند مشکلی نیست ولی شما و چند وبلاگ نویس دیگر بنظر من باید بیطرفی را حفظ کنید ونقش هادی وگاهی حتی حامی داشته باشیدنه قاضی چون قضاوت کاملا در ست هم گاهی جنجال بر انگیز است .اضافه کنم که برخی وبلاگها الکی گنده شده اند وبعضا مباحثی را در وبلاگ به چالش میکشند که هنوز برای فضای مجازی وبلاگ که هنوز دوران کودکی خودرا میگذراند زود است و فقط باعث سر درگمی با بار منفی خواننده میشود.سخن در مورد وبلاگ فراوان است .
بهرحال از اطاله کلام عذر خواهی کرده و سال خوبی را برایت می آرزویم. با تشکر

Dear Mehdi please add haji washingotons weblog to list of of zamaneh website ,I read this blog and I have found it excellant,
here is the link http://hajiwashington.com/blog/
cheers

آقاي جامي عزيز من هميشه شما را با آقاي فرجامي اشتباه ميگرم فكر ميكنيد مشكل چيست!؟ در ضمن حالتان چطور است شما مرا نميشناسيد ولي بنده خيلي وقت است اينجاها مي پلاسم. يه خواهشي داشتم اگه ميشه در رابطه با مطلب جديدم كه نامه اي به رهبر هستش با عنوان "به چه مينازيد!؟" نظر خودتونو كه برام مهمه بفرماييد... در ضمن بنده از آن كوتوله هاي سياسي و يا دن كيشوت هايي كه دنبال براندازي ن ج ا ا هستند نيستم... يا علي

جناب جامي شما را دعوت مي كنم از وبلاگ من هم بازديد كنيد.

ببخشید. منظورم کامنت دونی سایت "هنوز" (hanouz.com) بود. البته بعدا دیدم توی همین کامنت ها خودشون توضیح دادن.

سلام!
می‌خواهم به شما امیل بفرستم اگر لطف کنید آدرس امیل تان را به من روان کنید.

شاد باشید
سهراب

برخی آنقدر خوب اند که می خواهم هميشه آنها را در وبلاگ شان ببينم و می ترسم اگر روزی از نزديک ديدم شان چهره شان همان نباشد که تصور کرده ام.
هیچ وقت نتونستم با این جمله ها که خیلی هم زیاد شنیدم کنار بیام.
راستی آقای جامی، کامنت دونی هنوز خرابه. کاشکی یکی بهشون بگه درستش کنن
--------------------------
کامنت دونی کجا؟! بهشون کيه؟ - سيب

سلام
از پاسخ شما ممنونم این مطلب را در وبلاگم چاپ کردم و به سمع و نظر شما هم رساندم.

اعتراض کردم به این دلیل که تنها هنری که بیشتر دل‌خوشم می‌کند شعر است. هنوز شعر

داستان گرچه که شعر نیست اما داستان‌های شاعرانه هنوز هم پر مخاطبند. فیلم اگر شاعرانه باشد زیباتر است. چه بسیار در تعریف فیلم شنیده‌ایم که این فیلم شعر است.

شعر اگر شعر باشد روده درازی نمی‌کند. یک لحظه کوتاه خود را می‌نمایاند. مثل یک لحظه اوج می‌ماند در کام

برای همین می‌تواند انسان را حتی برای لحظه‌ای به بالاترین لحظه برساند.

در باره این‌که از شعر توقع رسانه‌ای بودن نداشته باشیم باید گفت از هیچ هنری توقع رسانه‌ای بودن نیست.

هنر خلق می‌شود چون یک دیدگاه زیبایی شناسانه در این باره وجود دارد. این دیدگاه هنر را خلق می‌کند.

اگر شعر در دوران معاصر زیبایی خود را کمتر جلوه‌‌گر ساخته است چون دم دست‌ترین چیز برای همه کلمه است.

به قول سنباد نجفی در ایران از هر چهار آدمی پنج نفر شاعرند که پنجمی هم در راهست.

شعر از جایی که هنری فراگیر است و به ظاهر دم دست همه خود را درگیر آن می‌کنند. اما به واقع فراموش می‌شود که شعر یک هنر است. و البته هنر مهارت می‌طلبد. لازمه شعر علاوه بر مهارت یک احساس است. که اگر هر دوی این‌ها نباشد شعر دیگر دل‌چسب نخواهد بود ارتباط برقرار نمی‌کند وماندگار نخواهد شد.

معتقد نیستم این افول شعر است یا ضعف آن.

در واقع شعر پا نمی‌دهد. گرچه که همه به آن دامن می‌زنند اما اوخود را به سادگی عریان نمی‌کند.

به عبارتی همه شعر می‌گویند اما شاعر نیستند.

دیدگاه شاعرانه یعنی دیدگاهی تو ام با ظرافت خاص که کافی نیست که باید قدرتمندی شاعر را در بیان این دیدگاه با کلمات عیان سازد.

شعر رسانه نیست اما تصویر می‌دهد. تصویری شفاف از زمانه خود

حتی اگر ارتباط‌گیری کنونی با شعر ممکن نباشد با زهم تصویری‌ست از عدم ارتباط ‌گیری انسان‌ها باهم.

قبول کنیم که ارتباط اکنون هنری بس مشکل شده‌ است.

تصویری که امروز شعر می‌دهد فرم‌گرایی شدید نسل جوان برای هنجار شکنی‌ست

و این هرچقدر هم نازیبا باشد باز قبل تامل است. گرچه ماندگار نیست.

از این جنبه موافقم ارتباط‌گیری سخت است چون عده‌ای از تئوریسن‌های شعر معتقدند شعر هنری دم دست نیست که هر کسی بتواند از آن لذت ببرد و برای همین شعر خواندن کمی مشکل شده است.

گرچه من با این دیدگاه موافق نیستم

موافق نیستم چرا که هنوز هم مولانا به عنوان یک شاعر در صدر است و همه او را درک می‌کنند

هر کسی از ظن خود. هرکه عالم‌تر است بیشتر و این البته هنر شعر است.

مورد علاقه

عمیق

غیر قابل دسترس

توامان با سهل و ممتنع بودن حقیقت

شاید ماندگاری دلیلی بر اصالت باشد.

و شعر ماندگار است.

------------------------
کاکتوس عزيز
مشکل در تعريف مفاهيم است. شعر بی گمان رسانه است ولی اگر شما آن را رسانه ندانيد طبعا با بسياری از حسن و عيب ها و نتايج تحليلی ناشی از آن هم موافق نخواهيد بود. شايد روزی در باره شعر مشروحتر بنويسم. ولی فقط اين نکته را بگويم که من از غيرتی که به شعر دارم است که می گويم دوره شعر گذاشته است! تا آن شعرنويس ها بروند و همان شاعرها بمانند. ولی فعلا واقعيت اين نيست. - سيب

جناب جامي شما را دعوت مي كنم از وبلاگ من هم بازديد كنيد. شايد براي تان جالب باشد. من دانشجوي جامعه شناسي هستم.

کشف وبلاگ جدید حس کشف انسانی جدید با افکاری جدید را دارد...از خواندن وبلاگهای تازه لذت میبرم مخصوصا وقتی حرفهایش آدمی را به فکر میبرد و همین میشود که از حرکت بر دایره ای بسته فراتر رویم...نثر و شعر و ...تاثیر گذار است به شرطی که با آن ارتباط برقرار کنیم...ممنون.

:)
از لطفتان ممنونم آقای جامی عزیز...

می دانید خیلی وقت است که دلم می خواهد نامه ای برایتان بنویسم و تشکر کنم بابت رادیو زمانه و اگر نظری! هست مطرح کنم و دیگر بگویم که خیلی وقت است که وبلاگتان را جسته و گریخته می خواندم ، گاهی جدی گاهی جسته گریخته و البته همیشه از پشت عینک کمی بدبینی که دقیقا هم نمیدانم چرا!
اما وقتی در زمانه همه ء انهایی که این ور ان ور دیده بودم چقدر باهم حداقل در نظر مخالفید ، صاحب تریبون شدند خب کلی کیف کردم، راستش خیلی سخت است آدم ایرانی باشد ، دموکرات هم باشد!
باز هم تشکر...

موافق نیستم
شعر افول نمی کند تا زبان باقیست و کمی عشق
اگر شما ارتباط تان را از دست داده اید....؛)
گرچه که شاعر خوب کم است و...
-------------------------
مساله اين است که شعر ديگر رسانه نيست. مثل ادبيات طبقه کارگر که ديگر موثر و انقلاب ساز نيست. دوره اش گذشته. اما اين به معنای نفی شعر هم نيست. می خواهد بگويد از شعر توقع رسانه ای را که بود نداشته باشيم. بله هنوز هم شعر خوب يافت می شود. موافقم. اما در يک حوزه خصوصی. يا حداکثر برای ترانه سرايی مثلا. من وقتی از خوب و بد شعر حرف می زنم از تاريخچه زندگی خودم حرف نمی زنم که بگوييم ارتباط ام را از دست داده ام. از اتفاق من شعر هم می گويم! ولی به شعر چنانکه بود ديگر باور ندارم. تاثير اجتماعی شعر تمام شده است. - سيب

10 دقیقه‌ای می‌شود که از مشهد آمدم به خانه‌ام و کوفته‌ام هنوز. دستم کوتاه بود برای نوشتن و تشکر کردن. فقط خبرش را مشهد که بودم شنیدم که لطف کردی و الخ. اهل تعارف که نیستم. چه بگویم پس؟
آن‌جا اما یاد شما بودیم با دوستانی چون جناب میردامادی و مازاریان. یک نکته اما در خصوص کامنت blogger که نمی‌دانم چرا برای شمارا به راحتی قبول نمی‌کند. مشکلی است که بعضی‌ها با آن دارند. اما رفقائی چون داریوش ملکوت شده که نوشته‌های طویلی بگذارند و مشکلی هم نباشد. اگر در هر صورت زحمتی برای شما دارد به بزرگواری خود ببخشید. باقی بقایت.

به به پسر دایی عزیز ما هم سر از پسانوشت سیبستان شما درآورد
دلتان همیشه شاد که دلش را شاد کردید ;)
نوروزتان پیروز

خوب است که هنوز اولید ... تبریک می‌گم...

آقای جامی عزیز..یک روزی بود که نوشتن را شروع کردم چون فکر می کردم با نوشتن من یا زنانی دیگر مثل من، شاید بشود حرفهایی ناگفته را گفت و تاثیری داشت..
امروز به حمدالله بسیاری می نویسند با قلمی روان تر و ذهنی بسط یافته تر..
یک سالی هست که نوشتن را برای خودم ادامه می دهم.. دیگر نوشتن وسیله ای شده برای شناخت خودم.. برای کاویدن خودم. برای باز کردن آن گره های کور ذهنم.
و حالا به این نتیجه رسیدم که انگار مثل کلافی سردرگم دور خودم چرخیده ام .. بی آنکه نه تاثیری بر دیگری داشته باشم و نه تاثیری بر خودم.به قول مشهدی ها یک هو به خودم آمدم و دیدم من در دایره ای حرکت می کنم و نهایتا به همان نقطه اول می رسم. شاید هم اشتباه باشد. اما فکر کردم نوشتن وسیله ای شده برای کم کردن استرس های درونم..و بهتر است مدتی یا ساکت بمانم و یا در خلوت خودم حرف بزنم.. راستش خجالت کشیدم از گفتن چیزهایی که با همه سعی ام، در رسیدن بهشان دستم کوتاه بود..
به احترام حرفتان آرشیو را برگرداندم.گرچه دیگر آرشیو موضوعی که دوستش داشتم در دسترس نیست و خودم بیش از هرکسی دلم برای درخت سبز کوچک زندگی ام دلم می سوزد.
این را می توانید اگر صلاح دانستید پابلیش نکنید.
------------------------
فروغ عزيز نمی دانی من چقدر تو را و زنان و مردانی مثل تو را می فهمم و از آن دايره بسته دلتنگ بوده ام و هستم. من يکبار در اين باره در همين سيبستان نوشتم که دايره را بايد تبديل به خط کرد. من هم در دايره زياد چرخيده ام و حالا می بينم افق باز است و نيازی به حرکت دايره وار نيست. جهان البته کروی است اما دست کم می توان کره را آنقدر بزرگ گرفت که خط های منحنی اش مستقيم شود مثل خود اين کره خاکی - مستقيم نه از چشم ماهواره که از چشم انسانی که به قول فروغ روی خاک زندگی می کند. بحث دايره و خط بحث دلکشی است که محلش اينجا نيست اما هر چه هست زندگی را بايد با آباد کردن ادامه داد حرکت دايره ای را بايد بهارانه کرد. می دانم که گاهی به نظرمان می رسد زمستان مان ابدی شده است اما ديدن دايره با نگاه اميدوار بهار را در چشم مان زنده می کند. زير آوار برفها نبايد ماند. - سيب

سلام. سر بزن

سلام ...
سال نو مبارك ...

اون تيكه ي آخري خيلي جالب بود."دلم می خواست از وبلاگهايی هم بگويم که ديگر نمی خوانم و يا هيچوقت روی نامشان کليک نمی کنم. اما اين باشد برای وقتی ديگر. شايد."جدي ميخواين اين جور كاري بكنين. جالبه ولي ... راستش دارم فكر ميكنم اين كاردرسته؟!
يكي نيست بگه تو چرا هول ورت داشته.كي تو رو قاطي آدم... الله اكبر
:)

جناب جامي عزيز
سلام
نوشته ايد : " ولی چه می شود کرد که شعر ديگر ارتباط برقرار نمی کند " واقعا اينگونه فكر مي كنيد ؟ اين روزها داشتم به اين فكر مي كردم جاي كوچكي مثل تابلوي اعلانات يا مروري مثل يك سر و هزار سودا براي شعر در راديو زمانه جايش خالي است . واقعا جايش خالي است . فكر مي كنم اين روزها تعداد مشتاقان شعر زياد شده است اما به قول شما شعر خوب كم يافت است .
--------------------------
کسی پيشقدم شود و از پس اش برآيد من حرفی ندارم. ولی نظرم همان است که عرض کردم. شعر همچون رسانه کارکردش را از دست داده است اما به عنوان اثر فردی هنوز گوشه و کنار می توان کارهای خوبی پيدا کرد. - سيب

آقا سپاس از لطف شما . درباره کامنت هم مشکل از ماست و خرابی کامنت دونی . البته آن موقعی هم که خراب نبود صاحب نظران نظرشان را از ما دریغ می کردند ، اما خوب چند نفری نظری می دادند و دلمان خوش بود.

---------------------
خوب شد گفتی. داشتم به خواننده هات بدگمان می شدم! برادر کامنت را درست کن پس. مشکل کجاست که حل ناشدنی است؟ - سيب

سلام هموطن عزيز سيبستاني!
نوروز آمد و من ضمن پاسداشت اين رسم ديرين و ارزشمند ايراني، آرزو مي‌كنم سال 1386 براي همه هموطنان عزيزم از جمله شما وبلاگ‌نويس محترم، سالي پر از بركت و شادكامي باشد.
به همين بهانه كوشيده‌ام تا بهترين و بدترين وبلاگ زيست‌محيطي سال 1385 را انتخاب كنم. آيا در اين انتخاب دست ياريم را مي‌فشاريد؟
باور كنيد محيط زيست رنجور وطن، ارزش آن را دارد كه دقايقي از وقت گرانبهاي خويش را به آن انديشه كنيد.
درود بر شما و با بهترين آرزوها ...

يكي دو تا از اينهايي را كه گفته ايد نخوانده ام تا بحال يا اينطور فكر ميكنم منتظر لينكهايتان هستم كه ما را به سليقه شما اعتماد بسي است!

حتما منتظر لينك ها مي مونم. شناختن يه وبلاگ خوب پيشنهاد شده كه ارزش خوندن و ادامه دادن خوندن داشته باشه خيلي ارزشمنده. ارزش اين پست با لينك هاش چند برابر ميشه.
در مورد كسي هم كه نمي خواسته خواننده وبلاگش گسترده بشن كاملاَ قابل دركه. بايد درد كشيده باشي از اين ماجرا تا درك بكني. وقتي مجبور بشي وبلاگي كه از جونت واست عزيزتره رو به خاطر نافهمي يا فرهنگ وبلاگستان نداشتن خواننده هات پاك كني و بعد هم دچار يك خودسانسوري دائمي باشي اون وقت مي بيني كه مي خواي تك تك قدمهايي كه توي وبلاگت برداشته ميشه رو بشناسي!
و اين هم از تناقضات وبلاگه كه نه روزنامه است و نه دفتر خاطرات شخصي. هم بلاگر گير مي افته توي اينكه تا چه حريمي مي تونه بنويسه هم خواننده كه مقوله وبلاگ رو مي تونه تا چه حريمي وارد زندگي شخصي بلاگر بكنه.

آقاي جامي عزيز.. از لطف هميشگي كه نسبت به من داريد بازهم ممنونم..
-----------------------
ولی ديشب شوکه شدم ديدم وبلاگ را يک نقطه ته خط گذاشته ای و بسته ای و رفته ای. آخر اين کارها چيست؟ فکر خواننده هات نيستی؟ فکر همان کسانی که د راين مدت با آنها حرف زدی و بهشان اعتماد کردی و ازشان آموختی؟ خوب بود اگر حتما می بايد می رفتی برای مدتی می رفتی. چرا بايد بنای آبادی را که درست کرده بودی خراب کنی؟ نمی خواهی بنويسی خوب حق توست ولی آنچه را که نوشته ای چرا از بين بردی خواهرجان؟

از قرار فروغ فعلا خیال نوشتن ندارد و زده همه چیز را هم پاک کرده.
عجیب است!!!!
کاش از لینک شما با خبر شود

من سه سال بیشتر است که فروغ را میخوانم. با شما هم از طریق لینکی که فروغ به شما داده بود همین چند ماه پیش آشنا شدم.
بلاگستان دنیای زنجیرهای به هم متصل است. که پایانی ندارد و هر بار چیز ازه ای در آن کشف میشود و همینش زیباست

10-11 سال پيش رفته بوديم كنفرانس دانشجويي نجف آباد اصفهان، يه شب همه دانشجوهاي شهرهاي مختلف جمع شده بودند، هر كسي يه جك مي گفت، نوبت من بعد از دانشجوهاي دانشگاه قزوين بود، رو كردم بهشون و گفتم: قربونتون، شما كه مَظَنه دستتونه، قيمت ما رو هم تعيين كنيد يه وقت سرمون كلاه نره!!

حالا سيبستان جان! اميدوارم كامنت من ايندفعه ديگه نپره ولي تو هم يه مظنه از وبلاگ من بهم بده، ثواب داره به حَرضَتِ عباث!

در ضمن يه وقت به من لينك ندي! من ناراحت مي شم ها!!

راستش من هم به کوروش علیانی همین‌ها را گفتم و با حرف‌هایی که زد توجیه نشدم. اما وقتی تکه‌ای از یکی از ای‌میل‌هایی را که براش می‌رسد در وبلاگش گذاشت حرفش را قبول کردم. تازگی‌ها آدرس وبلاگش را باز کرده دوباره،
http://qbpd.blogspot.com/
البته اگر دوباره نبندد.