:: قصه های ايرانی - نشرچشمه
::  قصه های ايرانی - تعارف و اصرار
:: آخرالزمان در تاکسی
:: نوسازی شاه و آخوند ندارد
:: ميان قرآن و موسيقی رپ
:: نوسازی جمهوری
:: هيپوتزهايی در باره آمريکا - 3
:: هيپوتزهايی در باره آمريکا - 2
:: هيپوتزهايی در باره آمريکا - پاره يکم
:: باز رو سوی بخارا می کنم
:: زندگی در ارتفاعات
:: دقيقه سکوت
:: درختان دوشنبه 80 ساله شدند
:: دانی کجاست جای تو؟ خوارزم يا خجند
:: دانی کجاست جای تو؟ خوارزم يا خجند
:: فقر و ثروت
:: تولدی ديگر
:: سمرقند خشک لب
:: در سفر
:: شطرنج نيويورک
:: بادبان های سفيد
:: نقشه گنج
:: چای و چشم سياه و آفتاب
:: سمت غربی تر جهان
 
 
گفتگویی ویدئویی با آموزشکده توانا در باره زندگی و کنشگری  |:|   شهرآشوبی رسانه ای راه مبارزه با جمهوری اسلامی نیست  |:|   بخارا؛ رسانه نجبای ایرانی  |:|   توئیت هایی که می تواند شما را از کار بیندازد  |:|   واژه نامه کوچک مهاجرت، تبعید و آوارگی  |:|   فروغ در بریندیزی؛ برای ساخت فیلم کوتاه  |:|   قفل ارسطو، کلید حافظ، و ایمان آشوری  |:|   جامعه کلنگی یا ضعف تئوری تاریخی؟  |:|   رسانه، مرکز و پیرامون، وحدت و کثرت  |:|   تاریخ شفاهی رسانه: گفتگو با مهدی جامی  |:|   [بايگانیِ لينکدونی]
 
 
 
 

حلقه ملکوت
دفتر زمانه
سايت فيلم چرخ و فلک
خدا و انسان در گودر، لندن: اچ اند اس مدیا، 2011
ادب پهلوانی، تاریخ ادب دیرینه ایرانی از زرتشت تا اشکانیان، تهران: ققنوس، 1388
منطق الطیر رسانه های خرد
انشاالله طبقه متوسط را به خاک خواهیم سپرد
چرا استیو جابز ایرانی نبود؟
به سوی ضد-انقلاب آینده
در باره شریعت و عقلانیت
وبلاگ ایرانی: 60 هزار سردبیر
هند در هویت ایرانی
شبهای موسیقی در ریگستان سمرقند - ویدئو و عکس
از شهر خدا تا شهر دنیا
شراب نیشابور
سکس، جنسیت و عشق در ایران
زندگی خصوصی و عرصه عمومی، سوی ناگفته زندگی ایرانی
ورقی چند از تاریخ گل و گلفروشی در ایران
سیمین و شعر طلایی اش
کارت پستالهایی از تاجیکستان
سمرقند
فرهنگ تاجيک
چهره های فرهنگ تاجيک
تاجيکان از چشم دوربين
بهشت تقسيم شده
مثل نان سمرقندی
از سمرقند تا دوشنبه
هويت تاجيکی
لينکستان تاريخ ايران
Wong Kar Wai
HAWCA
Alan Sokal
Davlatmand and Whirling Tajik Dancers
The Prokudin-Gorskii Photographic Records
آرزو بر باد - پی‌دی‌اف
 




 
November 25, 2006  
رابطه نوسازی و دود  
 

نوسازی و دود روابط زيادی دارند. من فعلا به يک رابطه آنها اشاره می کنم: هر دو وجود دارند ولی کسی آنها را نمی بيند! من در يادداشت های بعدی به دود باز هم برمی گردم تا نشان دهم چطور در ايران کسی دود را نمی بيند. و چرا از نظر من خنده دار و تاسف آور است وقتی کسی می گويد مگر از بين رفتن درخت چيز مهمی است آدمها مهم اند - و نمی دانند درخت همان آدم است.

 بايد بگويم واقعا حيرت می کنم از اين همه کامنت که از بيخ منکر نوسازی می شوند! بهتر نيست نوسازی را بپذيريم و بعد در باره چند و چون اش حرف بزنيم؟ بيشتر ايرادها از دو سه پايه فکری استفاده می کند: اينکه تا آخوند در مملکت است اصلا نبايد از وضع ايران تعريفی کرد و به دستاوردی اشاره داشت وگرنه همپالکی آخوندها می شوی؛ دوم اينکه اصلا کدام نوسازی؟ اينها توخالی است ايران کشور بدبختی است که هيچ ندارد و اول بايد مشکل سياسی اش را حل کند تا بقيه مسائل اش هم اگر خدا خواست حل شود؛ و آخر هم اينکه نه نوسازی هست اما يک عده ايرانی ملعون منفور فلان فلان شده که ما آنها را دوست نداريم چون پولدارند و برج می سازند اين کارها را کرده اند پس لعنت به هر چه پولداری و سرمايه داری است.

متاسفم که بگويم تمام اين دست انتقادها هنوز از تفکر ايدئولوژيک اوايل انقلاب ناشی می شود که پول بد بود و توسعه اولويت نداشت و رفاه مال آدم های بی درد بود و زشتی شهر و گره خوردگی خيابانها با انقلابيگری يکی شمرده می شد و اصلا رسيدگی به حيات پست دنيوی ضدارزش می بود. و همه اين ايده های اولترا انقلابی با آب و رنگ ضدآمريکايی همراه می شد و وجاهت داشت. 

دنيا عوض شده است. حتی در ايران هم. اما رفقای ما هنوز به همان انديشه های انقلابی پشت سر گذاشته شده چسبيده اند و از اين جهت فرقی با آقای احمدی نژاد ندارند. هر قدر هم به نظرشان بيايد مقابل او ايستاده اند.


Send to    Friend's Email:
Your Email : 
 
آدرس دنبالک اين نوشته
http://www.malakut.org/cgi-bin/mt33/donbalak.cgi/894
نقد و نظر

سلام
يك تشابه ديگري كه اين دو با هم دارند اين است كه:
كسي كه سرش را پائين مي اندازد و در خيابان راه ميرود نوسازي را نمي بيند و همان زميني را مي بيند كه از اول بوده اما با يكسري تغييرات جزئي و براي آلودگي هم همين طور است نمي بيند اما احساس مي كند.
اين براي كساني است كه اين چنين ايده هايي دارند. (( هاايران))

Posted by: hairan at November 28, 2006 6:39 AM



دوست عزیز تنها بخش نوشته تون که به عقیده من مشکل اساسی نو نگاهتون هست اینه که چیزی رو در اندازه نوسازی میخواهید از منظر نقدهای کاربردی ببنید و میخواهید حتماً هم به کرسی بنشینه!
مشکل اصلی نوسازی که فکر میکنید عده ای در ایران منکرش هستند اصل نوسازی است که باید مبتنی بر خط مشی و استراتژیهای کلان و هم سو شده باشه! اگه رفسنجان امروز توسعه پیدا کرده یا نوسازی شده بدون فکر بوده و بر مبنای توان مدیرانی که تو لایه های بالای حکومتی داشته به این نقطه رسیده و اگر کردستان یا سیستان و بلوچستان هنوز از قافله پرتند برای اینه که کسیو در بالا بالاها ندارند!هر وقت خواستید به تفصیل براتون میگم که نوسازی رو بر اساس چه مشخصاتی میشه اندازه گرفت و آیا لزوماً هر تغییر ظاهری ساختار تعبیر نوسازی داره یا نه!!
---------------------
خوشحال می شوم نظرات تفصيلی شما را بخوانم و بياموزم. - سيب

Posted by: peyman at November 27, 2006 9:46 AM



کلا سطح زندگی در ایران بالا رفته. الان دست همه موبایل هست حتی روستایی هاهم موبایل دارن. تو بیشتر خونه ها کامپیوتر هست و مردم ماشین های خوب دارن و خوب می خورن و خوب می پوشن.از امکانات تحصیلی مثل انواع و اقسام دانشگاه ها مردم دارن استفاده می کنن. این ها رو به هیچ عنوان نمی شه انکار کرد. مشکلات و مسایل دیگه هم بحث دیگه ای داره. این ها رو لازم نیست حتما یکی از خارج بیاد و بگه، توی همین مملکت قابل مشاهده ست.
------------------
خدا رو شکر يکی قبول کرد يک اتفاقاتی افتاده! خانم ممنون. - سيب

Posted by: رها at November 26, 2006 4:40 PM


نظر دهيد









اطلاعات به خاطر سپرده شود؟









 
پيوند  
دنبالک 0
نقد و نظر 3
چاپ کن
بفرست