حرفهای خوبی شنيده ام از دوستان در باره زمانه. بعضی ايميل نوشته اند و بعضی کامنت گذاشته اند و چند تنی هم در وبلاگهاشان نوشته اند يا لينک داده اند. ممنون از همه شما. بعضی هم خواستار همکاری اند که به دو سه تن از آنها جواب نوشته ام. اصل ماجرا ايده است. ايده داريد؟ بسم الله. ايميل من را پايين همين يادداشت خواهيد يافت.

الان اين مطلب سلمان را می خواندم. چقدر دلگرم شدم. کلمه اميد روشن است. سلمان از اتفاق های تازه در وبلاگستان و وبستان می گويد. نکته هاش هم همه واقعا اتفاق اند. دومی زمانه است:

اتفاق دوم: راديو زمانه متولد می شود.
«از راديو زمانه، به مديريت سيبستان عزيز، در هفته های آينده بسيار خواهيم شنيد. هر چند رسانه راديو به طور مستقيم ارتباطی به اينترنت ايرانی ندارد، اما به يک دليل مهم می تواند نقطه عطف پرده چهارم داستان ما باشد: اگر راديو زمانه حاضر و مايل به سرمايه گذاری (و نه فقط "استفاده" از سرمايه) وبلاگهای فارسی باشد، می تواند به يک معيار برای سنجش ارزش محتوای وبلاگها و وبلاگ نويسهای ايرانی تبديل شود.»

زمانه حتما به نکته ای که سلمان برشمرده اعتنا می کند. وبلاگها مجموعه ای از بهترين استعدادهای ايرانی را به صحنه آورده است. آنها سرمايه زمانه اند و زمانه نهادی است برای آنها.

محمود فرجامی دوست خوشفکر و بامرام هم نوشته است: پري‌رو تاب مستوري ندارد! - راست می گويد. چقدر سخت بود که اين دو ماه کار کنی شب و روز و دم بر نياوری. برای من که عادت ام گفتن از کاری است که در سر دارم يا در دست. اما خب می دانيد که کار ساده ای نيست راديو. آنهم ايده راديويی دوسويه. اول بايد می ديدم شدنی است يا نه. حالا دلگرم ام که هست. محمود می نويسد:

«خب بالاخره مهدي خان جامي و اعوان و انصار، ماجراي راه‌اندازي "راديو زمانه" رو علني كردند. مبارك باشه ان‌شاالله و ظله! اميدوارم در كارشون موفق باشند، به خصوص از اونجايي كه مهدي (ليدر جريان) و بعضي از بچه‌هاي دستندركار رو مي شناسم و مي‌دونم كه دغدغه‌هاشون پيش از هر چيز فرهنگ و هنره و ضمنا همچنان اميدوارم، همونطور كه به خود مهدي هم گفته‌م، يه جوري كار كنند كه حساسيت زيادي رو ايجاد نكنند تا بچه‌هاي وبلاگستان بدون ترس از داغ و درفش باهاشون همكاري كنند. به خصوص از اونجا كه محل راه‌اندازي هلنده و از اين حرفا... (و كلي نكته تو همين از اين حرفاست!) مهدي آقا خدا قوت، دماغت چاق و آنتنت دراز باد!»

در اين باره هم بگويم که همه ما در زمانه به رهيافت متفاوتی فکر می کنيم. ما قرار نيست تکرار راديو بی بی سی يا فردا باشيم. ما می خواهيم ناشنيده ها شنيده شود. از زبان خود شما. آرام آرام همه چيز در حال تغيير است. زمانه بايد رسانه اين تغيير باشد. جامعه و فرهنگ مساله اصلی است. خسته شديم از سياست. بخصوص به آن شيوه و روايتی که هنوز مساله اصلی ديگر رسانه هاست.

از فردا اگر خدا خواهد يک کار آزمايشی برای معرفی سايت زمانه آغاز خواهد شد. سايت هم داستانی دارد. چيزی است مابين سايت و وبلاگ. فعلا ما مثل بازيگرانی هستيم که نه در يک سالن خالی که در مقابل تماشاگران تمرين می کنند. حوصله کنيد و تمرين ما را کارگردانی کنيد!

*برای من به اين نشانی ايميل کنيد تا ايميل های زمانه آماده شود:
mehdi.jami@gmail.com