و بدین سان است که انسانها برده بودن در کشور برده داران را به سرکوب و گرسنگی و زندان در کشور خود ترجیح می دهند.

سلام آقا مهدي
خوبي؟ مي گم اين حواشي کارها و سفرهايت را که مي نويسي خيلي مهم و پربارند و کمتر جاهاي رسمي گير مي آيند. مثلا من چند وقت پيش بحثم شد با يک بابايي سر غذاي داخل هواپيما و هيچ مدرکي هم نداشتيم تا بدانيم وضعيت غذا داخل هواپيماهاي خطوط خارجي و به خصوص آمريکايي چگونه است. با اين مطلبت مشکل ما را حل کردي. ممنون!

مخلص جناب مهدي خان غير خلجي!
مي‌بينم كه اسارت آمريكا را به نقد كشيده‌اي. استدلالت را اصلا نمي‌توان بپذيرم، هرچند اگر حرفي بزنم شايد بگويي تو كه از «شابدلعظيم» هم آن‌ورتر نرفته‌اي!
ايام به كامت باد

برده داري جديد، برده را راضي نگه مي دارد. تاريخ را خوب خوانده اند اين يانكي ها. اشاره ام به آن دختر اتيوپيايي است و ديد باز شما كه خوب تشخيص داده ايد سرنخ را.
لذت بردم و مخلص!

به این مطلب شما در بلاگ نیوز لینک داده شد.