:: مدرنيسم ايرانی: تبديل دايره به خط
:: سياست اخلاقی، سرگشتگی و رياکاری
:: شوک انتخاباتی اکتبر
:: شارون مبشر صلح
:: روياهای هسته ای ما ايرانيان
:: اجماع جهانی: بيزاری از جنگ و اشغال
:: ايران جمهوريخواهان دموکرات شده را نمی خواهد
:: معمای خشونت و اسلام در چشم برنده نوبل ادبی
:: انديشه های روز
:: پروژه پشتونیزه کردن افغانستان: تحليلی خلاف آمد رسانه ها
:: نتيجه نهايی
:: حسين شريعتمداری: مرد عنکبوتی
:: ارزش های رسانه ای سايت های اصلاح طلبان
:: آيا مدرنيسم سکولار خصلت مسيحی دارد؟
:: کنفورميسم و مدرنيسم
:: کودکانی که ديگر بزرگ نمی شوند
:: حکمت سياسی سيستانی
:: اسرائيل در همسايگی ما
:: معنای راه حل های يکجانبه
:: دموکراسی از راه زور، اشغال و خشونت عريان
:: هيچ اشغالگری دلش به حال ما نمی سوزد
:: مصدق مسلمان سکولار
:: مردان نامرئی
:: انفجار در استانبول
:: راه صلح برتر از جنگ
 
 
گفتگویی ویدئویی با آموزشکده توانا در باره زندگی و کنشگری  |:|   شهرآشوبی رسانه ای راه مبارزه با جمهوری اسلامی نیست  |:|   بخارا؛ رسانه نجبای ایرانی  |:|   توئیت هایی که می تواند شما را از کار بیندازد  |:|   واژه نامه کوچک مهاجرت، تبعید و آوارگی  |:|   فروغ در بریندیزی؛ برای ساخت فیلم کوتاه  |:|   قفل ارسطو، کلید حافظ، و ایمان آشوری  |:|   جامعه کلنگی یا ضعف تئوری تاریخی؟  |:|   رسانه، مرکز و پیرامون، وحدت و کثرت  |:|   تاریخ شفاهی رسانه: گفتگو با مهدی جامی  |:|   [بايگانیِ لينکدونی]
 
 
 
 

حلقه ملکوت
دفتر زمانه
سايت فيلم چرخ و فلک
خدا و انسان در گودر، لندن: اچ اند اس مدیا، 2011
ادب پهلوانی، تاریخ ادب دیرینه ایرانی از زرتشت تا اشکانیان، تهران: ققنوس، 1388
منطق الطیر رسانه های خرد
انشاالله طبقه متوسط را به خاک خواهیم سپرد
چرا استیو جابز ایرانی نبود؟
به سوی ضد-انقلاب آینده
در باره شریعت و عقلانیت
وبلاگ ایرانی: 60 هزار سردبیر
هند در هویت ایرانی
شبهای موسیقی در ریگستان سمرقند - ویدئو و عکس
از شهر خدا تا شهر دنیا
شراب نیشابور
سکس، جنسیت و عشق در ایران
زندگی خصوصی و عرصه عمومی، سوی ناگفته زندگی ایرانی
ورقی چند از تاریخ گل و گلفروشی در ایران
سیمین و شعر طلایی اش
کارت پستالهایی از تاجیکستان
سمرقند
فرهنگ تاجيک
چهره های فرهنگ تاجيک
تاجيکان از چشم دوربين
بهشت تقسيم شده
مثل نان سمرقندی
از سمرقند تا دوشنبه
هويت تاجيکی
لينکستان تاريخ ايران
Wong Kar Wai
HAWCA
Alan Sokal
Davlatmand and Whirling Tajik Dancers
The Prokudin-Gorskii Photographic Records
آرزو بر باد - پی‌دی‌اف
 




 
May 15, 2006  
ترور نشانه سرطان است  
 
آنچه در جاده بم-کرمان اتفاق افتاده است به نظر من پديده منحصر به فردی است در ايران يعنی پديده ای که پيش از اين سابقه نداشته است: کشتن بی تبعيض مردمی که نمی شناسی. من در اين کشتار نشانه خطرناکی از عراقی شدن روش تروريستهای فعال در ايران می بينم. آدمربايی و گروگانگيری معمولا بر آدمهای مشخص و از-پيش-انتخاب-شده تکيه دارد اما راه بستن بر مردمی که از جاده ای عبور می کنند و کشتن همه آنها نمونه شاخص تروريسم است.

اينکه کسانی و گروههايی در ايران به سمت استفاده از روشهای رايج در عراق حرکت می کنند نشانه خوبی نيست. اين می تواند آغاز حرکتهای فلج کننده ای باشد که اثرش به تهران نشين های بی خيال هم برسد. گوشه جنوب شرقی ايران سالهاست امنيت ندارد اما هرگز ناامنی آن چنين خشن و آشکارا جنگ طلبانه نبوده است. تهران ديگر مدت زيادی نمی تواند اين ناامنی را بی خيال شود.

چه کسی مقصر است؟ به نظرم خيلی ها. از سياستمداران قائل به مشت آهنين بگير تا نيروهای پاکستانی آن سوی مرز ونيروهای فرامنطقه ای که در هر دوسوی مرزهای ايران جا خوش کرده اند و نيز ژورناليست های ظاهرا معصوم که از هول هليم در ديگ ريگی ها می افتند و برای چاپ يک مصاحبه مثلا جانانه همه اصول روزنامه نگارانه يادشان می رود و از آن جمله اينکه هيچ تروريستی را به جای مبارز و آزاديخواه نگيرند و هيچ خشونت عريانی را جلوه و ابهت نبخشند و آدمربايی و گروگانگيری و ترور را از هر کس و هر جانبی مردود بشمارند. در اين ميان البته بدبخت تر از همه سياستمداران کوتوله ای هستند که فکر می کنند وقت است از آب گل آلود عليه اين يا آن مسئول محلی يا کشوری ماهی بگيرند. هيچ کس به فکر ايران نيست که ممکن است ويران شود. و به فکر مردمی که حال عبور از جاده هم برايشان ناامن است. سر گردنه گرفتن دوباره از کتابهای تاريخ و لغت در می آيد تا نشانه دوره تازه ای از قاجاريت فکری و سياسی بشود که دولت خود را متکی به نصرت الهی می داند و کاری جز هدايت جهانی ندارد و نان و امنيت مردمان اش را به دست تاراج داده است. دولتی که مرزش را نمی تواند حفظ کند اما مدعی فتح عن قريب تمام ارض است.

ترور نشانه سرطان است. سرطان سوء مديريتی که سرتاپای آن مملکت را گرفته است. سرطانی که غده های بسيار توليد کرده است. و مثل مارهای اسطوره سرش را هم که بزنی باز ده سر ديگر بر می آورد. دولت های ايرانی در دوره معاصر هميشه از کردها و آذری ها چشم می زده اند که ممکن است تمايلات تجزيه طلبانه در ميان شان کارگر افتد و سعی کرده اند دل آنها را به دست آورند اما کمتر به سيستان و بلوچستان بها می داده اند. ادامه اين اشتباه استراتژيک می تواند بسيار گران تمام شود. پاکستان لانه زنبور است و در تحولات دهه اخير نقش های مهم بازيده است. بلوچ ها مردم مايند آنها را نبايد به دست خود به سوی بيگانه برانيم.     
Send to    Friend's Email:
Your Email : 
 
آدرس دنبالک اين نوشته
http://www.malakut.org/cgi-bin/mt33/donbalak.cgi/846
نقد و نظر

باز هم خير است ان شا’الله اين سكوت؟؟ سلام!

----------
به اتهام آن زادن بزرگ - سيب

Posted by: سوسن جعفري at May 20, 2006 4:04 AM



جناب جامي ! ما( گروه كتاب و انديشه ) در روزنامه كارگزاران وبلاگي را براي گروهمان تعريف كرده ايم به نام جستار . دراين وبلاگ مطالب روز روزنامه قرارداده مي شود و از كساني كه از آن ديدن مي كنند خواسته ميشود كه در باره موضوعات مرتبط با مطلب يا هر مطلب و پيشنهادي كه براي ارتقاي كيفيت صفحه دارند نظري بدهند . ما هم جمع بست اين نظرات را به صورت هفتگي در يكي از شماره هاي روزنامه درج خواهيم كرد . ميخواستم سري به اين وبلاگ بزنيد و نظرتان را بگوييد . ممنون

---------
خيلی فکر خوبی است و من همين امروز وبلاگ را ديده ام. وبلاگ بهترين رسانه ارتباط با مخاطبان است. چشم اگر نظری داشتم برايتان می نويسم ولی در نظر اول کمی گيج شدم که طبيعی است کار شما تازه است و بايد جا بيفتد. وبلاگهای روزنامه های ديگر دنيا را مثل گاردين ديده ايد؟ - سيبستان

Posted by: سيد ابوالحسن مختاباد at May 16, 2006 6:10 PM



سلام

ترور نشانه فلج شدن فكر كساني است كه دست به سلاح مي برند. چه با نام دين و يا بدون نام مقدسات مردم. ترور نشانه وحشت در درون و بيرون از يك انسان دارد.

Posted by: ايران امروز - علي at May 16, 2006 5:06 PM



سلام! چقدر خوشحالم هستيد و من نبودم!!! بوي سيب هاي سرختان ... مطلب رو خوندم.سكوت ... گاهي به سكوتت فكر مي كنم اما مي شه؟! سخته ... اما ... جاده ي بم، من اطلاعي نداشتم. به قدري سرم رو كردم توي درس كه هيچي اخبار گوش نكردم.اين حركت دوري ... مهم نيست ... من همون موقع كه قلعه حيوانات رو خوندم بي خيال سياست شدم... اين دور بايد بدود همين طور، ما هم همراهش ... تا آخرش چه شود. راستي! وقتي اينطوري مي رويد به فكر دلواپس هايمان باشيد!

Posted by: سوسن جعفري at May 15, 2006 3:20 PM



سلام،بله انگونه نوشتن و طرفداری کردن از یک تروریست خطرناک توسط ان روزنامه اینترنتی باعث حیرت من شد.
در کل شرایط ناامید کننده ای برقرار است.

Posted by: علیرضا at May 15, 2006 10:49 AM



با توجه به قدمت دیرنه ترور در ایران و رنگ لعاب تقدسی که به مرور زمان این کوزه بد شکل و شیطانی را چینی خوش نقش و نگار و سلطانی کرده است . سخت بتوان در برابر شیوعش ایستاد .ترور دردی است و عدم امنیت دردی دیگر جاده ای باشد و نیمه شب یکبار هم پلیس از آن نگذرد و نبیند که اینها چه کسانی هستند که راهزنی می کنند این تعجب و دردش بسیار است

Posted by: روزبه at May 15, 2006 7:59 AM



اين خبر را بخوانيد. جمله جالبي دارد:
"معاون سياسي امنيتي استاندار كرمان گفت: هيچ مقام مسئول دولتي و يا انتظامي در ميان كشته شدگان حادثه تروريستي بم ديده نشده است.به اين ترتيب تروريستها مردم بيگناه را هدف قرار داده‌اند."
تقابل مردم بيگناه با مقام مسئول دولتي و انتظامي اعتراف جالبي است:
http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=8502240072
ببخشيد كه خيلي به مطلب شما مربوط نبود.

Posted by: ساراs at May 15, 2006 6:25 AM


نظر دهيد









اطلاعات به خاطر سپرده شود؟









 
پيوند  
دنبالک 0
نقد و نظر 7
چاپ کن
بفرست