سلام
جالب بود و کامل خوشمان آمد وزیر اعظم دستور بدهید یک فنجان دیگر بیاورند

توصيف جالبي بود

1-ره آورد تامل بر انگيزي بود از سفرتان به آمريكا و نكته ساده و در عين حال عميقيست،يك جهاني يا چند جهاني بودن ما!
گاهي در گفت و گو و جدل من با دوستان دگر (از من) انديشم به شكافي عميق مي رسيديم،آنقدر عميق كه جز نگاه و سكوت (لابد به جستجوي ژرفاي آن) هیج نمی کردیم. بار ها فکر می کردم این شکاف که ما را از هم جدا می کند از کجاست تا کجا؟ و شاید این یک پاسخ باشد.آنها یک جهان دارند و جز آن چیزی نه می بینند و نه می جویند ولی ما(من) درماورا هپروتم جهانی دیگر دارم که بسیار خواستنی تر از آنچه می بینم است.
2_ جایی خواندم که ما ایرانیان علاوه بر زندگی و هویت سنتی مدرن زده یی که آشكارا در آن دست و پا می زنیم یک زندگی و هویت پنهان پست مدرن هم داریم که در ماورا ذهن ما به وسعت جریان دارد.
3_ما چند جهانیان بنا به طبیعتمان شکاک و نا مطمئن و بدبینیم و این از موفقیت تاپیر گذاری اجتماعی ما می کاهد و لی فکر می کنم تعدادمان و تراوشات فکری و فرهنگی ما در حال افزایش است و شاید تعیین کننده تر از گذشته باشیم(تکنولوژی ارتباطات بسیار به این مهم کمک می کند).
4_انسان جند جهانی ایدئولوژی ندارد.

آقای جامی عزیز
دو جهانی بودن مورد نظر شما جای بحث دارد،آنچه شما در موردایرانیان ،دوجهانی می خوانید شکاف سهمناک جهان ذهن و عین است،شکاف بین "آنچه که هست" و "آنچه که باشد"ی که ما مدام برای خودمان می تراشیم و می سازیم،در حالیکه عملا و در رفتار همه ما تک جهانی هستیم ولی نمی خواهیم این واقعیت دردناک را بپذیریم.
این تک جهانی بودن ما ناشی از بسته بودن مان به روی واقعیت هاست نه از تجربه و گذر از سلسله مراتب واقعیتها.
تک جهانی بودن رورتی یا بوش با تک جهانی بودن احمدی نژاد فاصله واقعی دارد.جهان واحد آمریکائیان بر قله نشسته با جهان واحد احمدی نژادهای پشت به واقعیت کرده،از یک جنس نیستند.آن یکی از کوره داغ تجربه ها و اجماع عفلانی بر سر کیفیت زیست اجتماعی گذر کرده ،و این یکی سنگر مقابله با واقعیات و انکار آنها را محکم نگاه داشته است.

یکبار که تهران خانه‌ی یکی از رفقا بودم، به این مسئله فکر می‌کردم. یعنی هشت، نه سال است که مسئله‌ی اصلی ذهن من همین است. این تک‌جهانی‌بودن/دوجهانی‌بودن البته بیش از آن که به اقامتگاه و موطن بستگی داشته باشد، به احوالاتی بستگی دارد که فرد/جامعه در آن زندگی خود را معنی می‌دهد. در همین ایران و در زمانی که صادق هدایت "بوف کور" می‌نویسد و به عمق این درد که همه‌ی جهان فکر و اندیشه‌ی ما را تسخیرکرده می‌اندیشد، حاج عباس‌ها و حاج‌باقرها، در همانند گذشتگان خود زندگی را تک‌جهانی می‌بینند و هیچ سیگنالی که برازندگی آن‌ها را در جامعه‌ی خود درخطراندازد، دریافت نمی‌کنند.
مسئله‌ اما در جایی بروز می‌کند که آدمی برازندگی‌های نصفه‌ی دیگر جهان را می‌بیند و نصف‌جهان خود وبرازندگی‌های آن را چنان ضعیف می‌یابد که حتا مجال برون‌رفت نیز اجازه‌ی حضور در ذهن نمی‌یابد.
می‌دانی هشت سال است که می‌خواهم در قالب داستانی، آنچه را دراین باره اندیشیده‌ام، به قالب بیان درآورم، اما از آوردن آن در قالبی یگانه که بتواند در میان این همه سخن، سربرآورد، عاجزم.

در کل در نظر من اندیشیدن به این جهانِ دوجهانی سرآغاز گاه افول است و علت آن، عدم توانایی بهره‌گیری از قدرت، به هنگام تفکر به آن و قیاس آن با دیگران، است.
زمانی که بدانی ممکن است بازی را ببازی، حتماً ان را خواهی باخت.

------
به نظرم آگاهی از دوجهانی بودن خود يا ديگری به همان اندازه درک تک-جهان بودن ديگران مهم است و بسياری از سوءتفاهم ها را مانع می شود. مساله شدت و ضعف تکجهان يا دوجهانی بودن هم هست. اما از اين که گذشتيم و عادت ذهنی مان شد که هر گاه از اين سر پل به آن سر می رويم و باز می گرديم بدانيم از يک دنيا به دنيای ديگر رفت و امد کرده ايم بعد بايد در باره وضع دوجهانی خود تامل کنيم و مشکل مان را در اين بستر دوگانه حل کنيم. برای دوگانه ها يگانه شدن آرمان و افسانه ای بيش نيست. دوگانه بودن را بايد بپذيريم. - سيبستان

بسيار قابل تامل بود.

سلام...خوبي شما.....خيلي جالب بود.....هنوز دارم روش فكر مي كنم.......شايد بزودي يه پست درباره اين نوشته ات بنويسم........جرقه خوبي بود......مرسي

خيلي نکته ي جالبي بود. و در عين حال اين كه اشاره كرديد چنين طرز تفكري توهمي بيش نيست. به مسئله ي مهاجرين اشاره كرديد و قرار است بعد تر هم ظاهرا به چيني هاي مقيم بپردازيد اما صرف نظر از مهاجرين ديدگاه سياهان كه شايد ديگر مهاجر به حساب نمي آيند يا افراد طبقات پايين تر يا حتي روشنفكران چگونه به نظرتان مي رسد؟ آيا آنها هم در اين توهم شريك اند؟

اين مشاهده شما از فرط درستي دردناك بود!" خوشبخت اند آنان که در يک جهان زندگی می کنند."..." مهاجران برزخی ترين موجودات عالم اند"...با اجازه لينك دادم.

سلام. اين بار با دفعات قبل متفاوت نوشتيد يا من اينطور حس مي كنم. مثل كسي كه اول رد مي كند تا در نهايت به همان برسد(قضيه خلف) آنچه كه هست، همه ي غربي ها اينطور فكر مي كنند. هر چند، شايد روزي همه ي شرقي ها بودند كه اينطور فكر مي كردند مثل احمدي نژادي كه شما فرموديد. اين تحليل واقعا بي نقص است...