وبلاگی درباره نماد شناسی و نشانه شناسی

مهدي عزيز سلام و درود و شادباش براي اين ايام كه به‌ظاهر بايد دل‌خوش باشيم اما در واقع غمين و دل‌نگران، اوضاع و احوال را مي‌پاييم.

به دعوتي كه كرده بودي لبيك گفتم و گزيده‌اي از كارنامه‌ام را گرد آوردم. يادداشت‌ها و مقالاتي را نيز به‌عمد جا انداختم زيرا آنان برايم خاطره‌انگيز و ماندني نبودند يا آنچنان اهميت و شور و شوق و عمقي در آنها نمي‌ديدم اما اعتراف مي‌كنم كه تعداد چنين مقالات و يادداشت‌هايي كم بود.

به هر رو، الوعده وفا! پايا و پويا باشي رفيق!

* آقا ممنون از پيوستن به صفا اجابتگران. لينک اضافه می شود. نوروزت مبارک! - سيبستان

با سلام
ضمن تبریک بهار و آرزوی روزهایی بهاری مطلب شما را در خصوص تاثیر گذاری وبلاگ خواندم. به نظرم بسیار جالب و نو آمد و فکر می کنم اگر وبلاگ انطور که باید تاثیر گذار نبوده شاید به خاطر همین باشد که دایره مخاطبان ان محدودند. از مطلبی که در مورد سبد سیبهایتان نوشته بودید بسیار لذت بردم و فکر میکنم این موضوع بسیار جای بحث دارد. حقیقت موضوع اینست که تعداد وبلاگهای مرجع چندان زیاد نیست و تمام مطالبی هم که بعضا در انها انتشار میابد ارزش بحث و انتشار در معرض عموم را ندارد. به یاد میاورم که در زمان انقلاب اعلامیه هایی که دست به دست میگردید بسیار موثرتر بودند شاید به این دلیل که پهنه گسترده تری را در برميگرفتند ویا شاید اینکه از زبان ساده تری برای ارتباط با مخاطبانشان استفاده میکردند. بهرحال اینکه بتوان مطالب مفید تر و ارزنده تر را جمع اوری کرد و بعد راهی پیدا کرد تا این مطالب علاوه براستفاده کنندگان از اینترنت که طیف محدودتری را در برمیگیرد در اختیار دیگران نیز قرار گیرد شاید بتواند تا حدودی انتظارات ما را از وبلاگ براورده کند. برای انتخاب این مطالب شاید بتوان انها را ابتدا در معرض رای گیری قرار داد و سپس راهی را برای انتشار ان خارج از دایره اینترنت پیدا کرد. حتی در داخل همین محدوده هم همانطور که گفتید فقط دایره ای از نخبگان به سراغ وبلاگ می ایند و اگر بتوان راهکارهایی را به کار گرفت تا دیگران نیز به نحوی با این مطالب اشنا شوند میتواند بسیار مثمر ثمر باشد.شاهد بوده ایم که یک مطلب طنز یا یک کاریکاتور یا حتی ایمیلهایی که مضامینی بی معنی دارند با استفاده از شیوه هایی به سرعت پخش میشوند و خیلی زود حداقل تمامی کسانی که با کامپیوتر سروکار دارند انها را دیده و در موردش سخن میگویند. به نطر من مشکل وبلاگهای ما در اولین مرحله منسجم نبودن و به طور کلی یکی به میخ زدن و یکی به نعل زدن انهاست. شاید بوجود اوردن کمیته یا گروهی که وظیفه دسته بندی و مرتبه گذاری و سپس جهت دهی به فعالیت این وبلاگها را به عهده گیرد بتواند تا حدودی این مشکل را رفع کرده و در مرحله دوم با استفاده از افراد متخصص راههایی را برای انتقال این مطالب به دیگر اقشار جامعه پیدا کرد. میتوان از کاریکاتور یا فلش های کامپیوتری که با سرعت بیشتری انتشار میابد و از زبان ساده تری برای رساندن مفهوم استفاده میکند برای انتقال مفاهیمی که برگزیده میشود استفاده کرد. بهرحال این موضوع بحث بسیار جالبی است و اگر میتوانید انرا ادامه داده تا دیگران نیز نظرات خود رادر مورد ان بیان کنند.
موفق و پیروز باشید

نوروزت همه جا مبارک باشد

سال نوی شما مبارک و نوروزتان خجسته و پيروز. شايد از فردا هوای لندن هم بهاری بشود (طبق پيش‌بينی هواشناسی) ولی نکته‌ی مهم همان اجتماعی بودن نوروز است که حال و هوای عيد را به آدم می‌دهد و تا حدود زيادی در اينجا مفقود است.
در مورد نوشته‌ی قبلی شما: از نظر لطفی که در اين مدت به وبلاگ من داشته‌ايد ممنونم. می‌دانم خوانده شدن وبلاگم در سال اخير تا حد زيادی مديون دوستان ناديده‌ای چون شماست و تنها دلخوشی برای ادامه دادن به نوشتن هم سه چهار خواننده‌ای است که گمان می‌کنم معمولاً وبلاگ‌ام را می‌خوانند.
می‌بينيد که انتظار زيادی از وبلاگ ندارم،‌ حتی بر خلاف شما فکر نمی‌کنم وبلاگ‌ها «بُرد نخبگانی» زيادی هم داشته باشند! وبلاگستان يک جامعه‌ی تصادفی است و اين جور به نظر نمی‌رسد که تراکم نخبگان در آن خيلی بيشتر از تراکم نخبه‌ها در جامعه‌ی ايرانی باشد. بسياری از نخبگان فرصت و حوصله‌ی وبلاگ‌خوانی را ندارند و اگر وقتی برای خواندن داشته باشند کتاب و روزنامه و حداکثر سايت‌های خبری و تحليلی را ترجيح می‌دهند؛ در نتيجه احساس نمی‌کنم آن نقش نخبه‌گرايانه که شما برای وبلاگ تعريف می‌کنيد مانند وجه انقلابی‌اش چندان وجود خارجی داشته باشد. اگر بود خيلی خوب می‌شد اما چنين نيست: مگر چند استاد دانشگاه وبلاگ دارند و بحث‌های جدی را دنبال می‌کنند که بتوان اين نگره را درست دانست؟
نظر شخصی من درباره‌ی وبلاگ‌نويسی: برای مخاطب‌های محدود، همان سه چهار تا خواننده‌ی هوشمند می‌نويسم و سعی کرده‌ام توقع‌ام را در همان حد سه چهار نفر محدود کنم تا سرخوردگی پيش نيايد!
اما در مورد جمع کردن و در سبد کردن سيب‌ها: تار عنکبوت من به اندازه‌ی باغ شما پر بار نيست و اگر هر از چندگاهی مفهومی به دام ذهن‌ام بيفتد چندان مطمئن نيستم نوشتن آن «مفهوم‌سازی» باشد و ديگران قبل از من بسيار بهتر چنين چيزهايی را توضيح نداده باشند.
به هر حال سعی خودم را می‌کنم.

* امين عزيز، گمانم بر اين است که در برد نخبگانی حداکثری نگاه کرده ای. من نمی گويم همه نخبگان در وبلاگ ها جمع اند يا وبلاگ ها به همه نخبگان منتهی می شوند. آنچه می گويم اين است که گروهی از نخبگان و صاحبان انديشه و ديد در وبلاگستان هستند که کمابيش همديگر را يافته اند و هنوز هم می يابند و شمارگان شان قابل توجه است حتی اگر بگيريم ده نفر باشند توجه داری که يک هسته ده نفره هم بحث و پيگير بی گمان تاثيرگذار خواهد بود. حتی يک نفر هم که خلاف قاعده بينديشد و يا طرح نو در اندازد می تواند موج ايجاد کند فرض کنيم با همان بحث پل های تخريب شده تو. اين بحث از يک نفر شروع می شود و بعد ديگران هم به آن توجه می کنند و سپس بحث دامن می گيرد و سرانجام به نوعی به جايی می رسد. به همين ترتيب بشمار باقی مباحث را. فروتنی بيش از اندازه به همان اندازه خودستايی بيش از اندازه ضررناک است. وبلاگ واقعا مفهوم سازی کرده است از بحث های انتخاباتی تا بحث های فمينيستی تا مسائل مربوط به هويت نسلی و ملی يا مفاهيم اقتصادی و حقوق بشری و مانند آنها. به طور کلی شماری از مهمترين مسائل چندساله اخير ما در وبلاگستان طرح و بحث شده است. توان وبلاگستان را نبايد دست کم گرفت به اين نام که می خواهيم اغراق نکرده باشيم. از آن سوی بام نبايد افتاد به اصطلاح. وبلاگستان در مجموع يک فرصت بی نظير ايجاد کرده است و يک رسانه گفتگو بوده است. من می کوشم آن را همانطور که هست بازشناسم و بر آن تاکيد کنم. درست است که وبلاگ هنوز رسانه همه استادان و نخبگان نيست اما رسانه فعال ترين و هوشمندترين آنها از نظر ارتباطی هست. بخصوص آنها که از رسانه های ديگر محروم اند. در يک کلام فاش بگويم من هيچ کسی را که امروز وبلاگ نخواند و مباحث وبلاگها را دنبال نکند نخبه نمی شناسم! نخبه علاقه مند به تحول در جامعه ايرانی چگونه ممکن است از وبلاگها بی خبر مانده باشد؟ سخن دراز است کوتاه می کنم تا بعد. - سيبستان

سلام
نگاه يك مقيم را هم ببينيد
سال نو مبارك

سلام ... خيلي دوست داشتم يادداشتهاي اخيرم حول محور نوروز و سال نو را بخوانيد و احيانا اگر نظري داريد...
سپاس

سلام. عرضی نیست جز تبریک سال نو و شروعی دوباره. سالی پربار و نیکو برایتان آرزومندم. یا علی

سلام. بهارتان، بهار! داشتم به اين فكر مي‌كردم كه پيوند نوروز با مذهب چقدر پيچيده و قوي‌ست؛ ديشب توي حرم شاه‌عبدالعظيم، نقل و خرما را با هم مي‌دادند!

* به نظر من نکته در اين است که مردم چقدر عالی اين دو مراسم نوروز و اربعين را با هم سازگار می کنند. دو امر ظاهرا ناسازه. مردم استعدادهای عجيب دارند. از تبريک بهاری هم ممنون. بهار تو هم فرخنده باد و در معنی بهار. - سيبستان