Dorod bar shoma..ma ze yaran chashme yari darim.
به داد كردها برسيم

2ــ چرا در كنار آزاديخواهان و مبارزان داخل كشور، مدعيان مبارزه در خارج هم در برابر جنايات رژيم در كردستان سكوت كرده‌اند؟ مگر كردها ايراني نيستند؟ مگر جان آنها عزيز نيست؟ اين چه منطقي است كه تا قربانيان رژيم كرد و بلوچ و عرب و آذري و تركمن مي‌شوند، غيرت ملي و حميت و تعصب ملي گرائي شووينيستي به ما اجازه نمي‌دهد نسبت به اين جنايت سخني بگوئيم؟ از يك سو مدعي هستيم ايراني‌ها همه برابر و برادرند و در سرنوشت با هم همراه و همسفرند، اما وقتي پاي دفاع از حقوق آنها به ميان مي‌آيد با گفتن اينكه «بله اينها تجزيه طلبند» از مسئوليت خود شانه خالي مي‌كنيم. طي سه هفته اخير حداقل سي نفر در كردستان كشته و دويست تن زخمي شده‌اند. رژيم مزدوران خود را در گروه پژاك (وابستگان حزب كارگران انقلابي كرد تركيه كه در پناه سپاه پاسداران هستند) و تشكيلات تازه‌اي كه با عنوان جيش اسلام به فرماندهي ابومنصور از وابستگان جهاد اسلامي برپا كرده به شهرهاي كردستان و استان اروميه ريخته و اينها از يكسو مساجد و حسينيه‌ها را آتش مي‌زنند و از سوي ديگر به قتل و آزار كردها و تجاوز به خانه و حريم شخصي آنها مشغولند.
چرا سكوت كرده ‌ايم؟ آيا حزب دمكرات كردستان ايران در طول 26 سال گذشته صداي رساي مردم ما در چهارسوي جهان نبوده است؟ آيا هرگز اين حزب در حمايت از مبارزان ايراني از هر قوم و تيره و مذهب، ذره ‌اي كوتاهي كرده است كه امروز تنهايش گذاشته‌ايم؟

August 11, 2005 04:40 P

خوش به حال آنهايي كه ميدانند چرا گرسنه هستند!!!

تك تك شان را دوست دارم و محترم مي دارمشان.شجاعت و جسارت زيادي ميخواهد كه اين عزيزان دارند وباعث افتخار همه ما هستند.قدر همه شونو مي دونم.

سلام

درود بر شما آقای جامی.درود.

موافقم که این نسل نسل نوی است.جامعه ما
چند شقه شده و این حکومت روی همین شکاف ها حکومت می کند. اما در این وضع موجود انگار این نسل بیدار شده باشد.سیلی ها کار خودش را می کند کم کم.خاکستر پاشیدند دوغ در آب پاش کردند و پاشیدند و اما هنوز در این شهر کسانی هستند که بیدارند.

این رسم امیدواری است. یعنی چاره ای هم نیست.

با مهر

چرابيش تر از 250نفر در اين اجتماع نبودند به نظر شما اين علامت چيست؟