آقاي سيب گلاب:
ناداني، زياده روي و جهل مسلمان و مسيحي و يهود نمي شناسد، مخصوصاَ وقتي كه اين جهل رنگ عقيده بخود ميگيرد خطرناكتر و نابود كننده تر نيز ميشود، از اين كه اين مطلب را دنبال مي كنيد متشكرم.
دوستدار شما

جناب سيستان، من بهيچوجه قصد توهين به شما و نوشته های گرانبهايتان را نداشتم. اگر توجه کرده باشيد کلام «مصلوب» را در کامنتم بکار گرفتم. چون با همه ساده لوحی ام، می دانم که به صليب کشيدن اشخاص با ميخ چوبی بوده. تنها قصد من معرفی اين نکته بود که شايد شيعيان نيز بايستی از عزاداری محض پافرا بگذاراند و به ارزش فداکاری امام حسين و اهل بيت آن بزرگوار بپردازند. من هم در تعزيه های اين چنينی اشکالی نمی بينم. با تقديم ادب.

ای صاحب نگفتنی ها! همه عکسها را ديدی؟ اين مسيح که در پس زمينه می بينی با ميخ واقعی به صليب کوبيده شده. قبل از نظر نظر کن اخوی.

اين چه آشورايی است که مردم به سروگردن خود نمی زنند، زنجير نمی زنند، گريه نمی کنند، ضجه نمی زنند، قمه نمی زنند، نوحه سرايی نمی کنند. نجات دهنده شان مصلوب شده و بهش «جمعه نيک» می گويند. چيز غريبی است. غريب تر اينکه بر اين باروند که برای رستگاری آنها به صليب کشيده شده و به همين خاطر بايستي اين فداکاري را بزرگداشت ولي نه با ضجه و گريه. در عوض ما چه می کنيم؟ امام حسين و ابوالفضل و قمر بنی هاشم را هر عاشورا صدبار زنده می کنيم و می کشيم که بتوانيم به حالشان گريه کنيم. درست مثل اينکه بخاطر گريه ما شهيد شدند.

و شايد هم جمعه ي نيك مسلمانان!سلام و بدرودي ديگر...