سلام دوست عزيز . اشكال مي داني كجاست . در سبوعيت وحشتناك جمهوري اسلامي هست . هر نوع محكوم كردن اشغالگري يا كشتار انسان ها و نقض حقوق بشر بايد با مرزبندي از دولت انجام شود . اگر كسي امريكا را محكوم كند و دولت ايران را نه و اگر از حقوق مردم عراق دفاع كند و از مردم ايران نه ، هيچ ارزشي نخواهد داشت در بهترين حالت يك خوش رقصي و بدترين حالت لاپوشاني كارهاي دولت خواهد بود

زيتون عزيز،
خوشحالم که سری به سيبستان زدی. من هر از چندی مطالب تو رو می خونم. به بعضی از مطلبهای مربوط به زلزله بم هم لينک داده بودم. فضای بحث های تو رو هم دوست دارم. ولی فکر می کنم نگرانی سمرقند تا حدی درست بوده چون از مطلب تو ممکنه برداشت بشه که تاجيک ها اصلا قوم ديگری هستند و دارند ميراث فرهنگی ما را از خود می کنند. ولی می دانی که تاجيکها پاره ای از قوم ايرانی و فارسی زبان اند. رودکی از ميان آنها برخاسته و سمرقند از شهرهای مهم تاريخی آنهاست و البته ما. من که در آن سرزمين کار کرده ام و فيلم ساخته ام و با مردمش نشست و خاست داشته ام می دانم که بسياری از ذخاير فرهنگی مشترک ما را آنها حفظ کرده اند و ما ايرانی ها گم کرده ايم. آنها اگر گوگوش رو هم تجليل کنند برای اين است که به او مثل ما گوش می کنند و بسيار به او علاقه مندند.

به هر حال پاسخ تو هم به سمرقند دلنشين است و مايه خوشحالی. مهم است که در بلبشوی فرهنگی ما ايرانی ها عده ای بتوانند بر سر اصول توافق داشته باشند مثل همين يگانه شمردن حوزه فرهنگ فارسی و تاريخ مشترک ايرانی.

ضمنا برای يافتن هر مطلبی در سيبستان کافی است کلمه کليدی رو در سرچ وبلاگ جستجو کنی.

دوستار،
مهدی

و اما بعد

1- هيچكس موافق اشغال كشوري نيست.

2- اما گاها مواردي پيش مي آيند كه مواردي حقيقتي تاريخي مي شوند (در مقابل قائلين به نظر اگر مثلا آمریکا حمله نمي کرد و ....!) و اين حقيقت تاريخي مي تواند در دراز مدت بهتر باشد.

3- همه اشغال بريتانيا بر هند را محكوم مي كنند بخصوص كشتارهاي مختلف در مقاطع مختلف در اين پهن كشور. اما همين مزيتي شد براي هند تا در قرن قبلي و كنوني"بزرگترين دمكراسي دنيا لقب" گيرد.

3 (الف): مرز توافق شده در كشمير بين هند و پاكستان حقيقت تاريخي است. اگر هند به كشمير نمي رفت, اگر پاكستان وارد اين منطقه نمي شد و ... همه غير حقيقي است . مرز حقيقي همين است و اتفاق نظر وجود دارد كه راه حل نهايي مساله كشمير نيز همين است.

4- مردم اصولا بي صبر هستند و عده اي جوان مترصد بهره برداري از اين خامي. نفع ما از به اصطلاح "انقلاب دوم" در ايران چه بود؟ شكسپير مي گويد "هيچي از هيچي" مي آيد. خامي نيز از خامي.

5- الجزيره در خيال خام اطلاع رساني است و در حقيقت به نفع حكام خودكامه عرب كار مي كند.

6- نمي گويم حكومت دمكراتيك ايده آل, اما تشكيل حتي حكومتي با هاله اي از دمكراسي (قانون اساسي, فدراليسم, پارلمان و حقوق .... ) در كشوري عرب انهم مانند عراق در دراز مدت چه تاثيري در جهان عرب دارد. مبارك, و بقيه شيوخ عرب خليج فارس بايد بروند انجا كه عرب ني انداخت.

7- مي دانيد آرامش و همين دمكراسي صوري در عراق مي تواند چه تاثيري در ادبيات شيعه و نگرش بخش عظيمي از روحانيون بلند پايه در جهان اسلام و معرفي ان به جهان داشته باشد .

تتمه:

موجزا: مخالف اشغال هستم. خواهان صبر مردم هستم. مي دانم كه هر نوعي از ثبات و آرمش در عراق به نفع اعراب (مردم), جهان اسلام و منطقه است. اين گونه حركات كودكانه بجز كشت و كشتار و فشار بر طبقه زجر كشيده چيز ديگري به ارمغان نخواهد آورد و اشغال را افزايش مي دهد.

كمي دوربينانه تر به وقايع نگاه كنيم.

العلم عند ا ...

صاحب اصلي هيچستان

سلام..در نظرخواهي مطلب اين دفعه من دوست عزيزي به نام ((سمرقند ))در مورد مطلبي كه در سيبستان گذاشته شده بود به نام: پيامبر شادی ها سهم تاجيک ها صحبت كرده بود.. متاسفانه من اين مطلب رو پيدا نمي كنم.. جوابي به كامنت اين دوست عزيز داده م كه اميدوارم اونو بخونن!

مجيد زهری عزيز،
من نقد داريوش همايون از آن قلم را پسنديدم و فکر کردم با عنوانی که انتخاب کرده ام نظر خود را هم ضمنا گفته ام. ناگفته هايی در آنجا آمده که در تلاش ناديده گرفته شده. برای همه جانبه نگريستن دانستن سخنانی که ما عمدا يا سهوا ناديده می گيريم هميشه مفيد است. البته وقتی آدم لينکی را می گذارد برای جلب توجه به آن است نه آن که با آنچه در آن آمده و يا شيوه بحث آن کاملا موافقت داشته باشد. منشا صدورش هم آنقدر مهم نيست. مگر قرار است هر چه توده ای ها گفتند غلط باشد؟ در بحث تاريخی نکته گيری عيب نيست. درمان فراموشی های سهوی و عمدی است.

سيبستان

سلام.
دوست گرامی! شما لينک هايی را که معرفی می کنید، خودتان هم می خوانید؟ برای مثال، "راست افراطی را بزک نکنيم" که در سايت توده ای ها منتشر شده بود؟
گذشته از خطاهای فاحش مقاله ی مزبور -که مثلآ نشريه ی وزين "تلاش" را نشريه ای «با پرچم چپ» معرفی می کند، در صورتی که اين نشريه، ليبرال ترين نشريه ی روشنفکری حال حاضر است(!)- چنان نويسنده ی محترم -از کينه ی تاريخی- به پرت و پلاگويی و بافتن آسمان به ريسمان افتاده است که در می مانی چه بگويی!
من قصدم اين جسارت نيست که بگويم "چرا فلان لينک را گذاشته ايد"، بل که تنها خواستم اعتقادم را با شما در ميان بگذارم: تا از تيتر مقاله ای خوشمان آمد، لينکش نکنيم. اين دليل نمی شود که هر کس مخالفان ما را نقد کرد حق داشته باشد و درست بگويد! انصاف و عدالت -به ويژه در نقد مخالفان- شرط آزادانديشی است.
موفق باشيد.