برای من لنی ريفنشتال Leni Riefenstahl مظهر زنی اعجوبه بود. کاری ندارم که اينجا هر وقت از او ياد می کنند به يادها می آورند که او برای هيتلر فيلم ساخته است. و فراموش می کنند که انديشه ای در آن دوران وجود داشت که در هيتلر نوعی از بيان خود را يافت و نه ريفنشتال که هزاران روشنفکر و نخبه جامعه آلمانی در تحقق آن می کوشيدند و با صدها هزار تن از مردم ژرمن و غير ژرمن حمايت می شدند.
آنچه در فيلم های ريفنشتال می بينم خلق حماسه ای از کار و ستايش تن و نيرومندی است. اگر چيزهای ديگر هم در آن هست ديگر مهم نيست. ريفنشتال با هر متر و معياری زنی بزرگ بود. او از آن نمونه های برجسته ای است که به تمام معنا مظهر فرديت مدرن اند. نه تنها ساختن فيلم های دوران نازی هايش اعجاب آور است بلکه حتی وقتی سالها از آن دوره گذشته بود او همچنان اعجاب آور کار می کرد. نمونه عالی آن سفر او به آفريقا و زيستن با بوميان نوبا Nuba و عکاسی های درخشان از آنهاست و نيز داستان عکاسی هايش در زير آب در سن هفتاد سالگی به بالا.
آنچه او زيست نشان داد که او به هيچ وجه فيلمساز هيتلر نبود. آنچه او زيست نشان داد که او به اصل هايی برای حيات فرد قائل بود که سالها پس از مرگ هيتلر می توانست دوام يابد. او جوهر چيزی بود که هيتلر صورت مبتذلی از آن بود. او مظهر همان چيزی است که در فيلم درخشان خود جاودانه کرد: پيروزی اراده.
او تمام 101 سال عمرش را "زندگی" کرد. من به او ادای احترام می کنم.
|
