بهروز تورانی شکل و شمايل تازه ای داده به فانوس خيال و بحث جالبی مطرح کرده در باب ارزش های غير سينمايی گنج قارون و چند فيلم ديگر که در واقع نگاهی جامعه شناختی به سينمای ماست. سينما به اضافه موسيقی و منظورم ترانه هاست از راههای شناخت دست اول جامعه است که از آن کمتر بحث شده. حال اگر از سينما تا اندازه ای بحث شده باشد از ارزش ترانه ها در اين باب گويا اصلا بحثی نشده است. بهروز از ترانه های ايرج يادی آورده است که از خواننده های پر طرفدار ايران بود و شايد هنوز هم برای نسلهايی از ما باشد. من معتقدم يک آمار گيری برای دست يافتن به 100 ترانه مشهور ايرانی در سده گذشته ميلادی به ما سکويی تازه برای شناخت احوال و روحيات ايرانی ها خواهد داد و تحولات جامعه ما. تجزيه تحليل شعر و موسيقی و دلايل شهرت و ماندگاری و نفوذ اين ترانه ها در دل ما مردم نکات بس تازه ای را از آنچه ما هستيم بر آفتاب می اندازد. بماند تا به اين بحث دوباره برگردم.
|
