در میان اینهمه دعوای پوچ و حماقت فراگیر و تصمیمات ابلهانه همیشگی مقامات و آشفتگی پایان ناپیدا و افزودن بر آتش هیجانات بی معنا و در میانه معرکه ای که در آن هیچ طرفی به فکر ایران نیست و هر کس بر خر خویش سوار است و می  راند، من ترجیح می دهم خود را به خواندن چیزهای به-درد-بخور مشغول کنم تا به مرور کردن حوادثی که شاهد تازه ای از این هستند که برای ما جماعت تاریخ در دایره می گذرد: تکرار و آنهم تکرار خطاهای مکررمان. ما پیش نمی رویم. فرو می رویم. پس درود به کسانی که می کوشند اگر اندکی هم که شده ما را به پیش برند و به ما چیزی بیاموزند که به کاری بیاید و گرهی بگشاید. مثل متن زیر از استاد یونس. باقی را فراموش کنیم برای ساعتی هم که شده. از این همه آمادگی همگانی برای دعوا و جنجال خسته ام. 
—————————————

نوشتن برای وب
برای کلاس مولتی مدیا :
– کارشناسی ارشد ژورنالسیسم


در مرحله پایانی کلاس مولتی مدیا توجه شما را به قاعده های جهانی روزنامه نگاری آنلاین در زمینه نوشتن برای وب جلب می کنم.
این متن را فردا در کلاس داشته باشید تا بیشتر درباره اش توضیح دهم.
ضمنا فردا سایت هایتان باید با شرایطی که گفتم آماده باشد.
اما درباره قاعده های جهانی آنلاین نویسی؛ موضوع را می توان در سه سطح طبقه بندی کرد:
ساختار متن؛ محتوای متن و لینک های متن

ساختار متن :
پاراگرافهای کوتاه :
اجازه ندهید پاراگراف های شما از ۱۰۰ کلمه بیشتر شوند.
تعاریف و مفاهیم : سعی نکنید تعریف یا مفهومی را که می شود به آسانی به آن لینک داد؛ خودتان دوباره ارائه کنید. بهتر است که به آنها لینک بدهید و متن خودتان را طولانی نکنید.
میان تیتر : اگر متن شما از ۳۰۰ کلمه بیشتر است؛ به میان تیتر نیاز دارد. میان تیترها را کوتاه انتخاب کنید و سعی کنید در انها به مخاطب بگوئید که پاراگراف زیر میان تیتر مربوط به چیست.
فونت درشت : استفاد از واژه هائی که فونت آنها درشت تر است (Bold) می تواند به مخاطب در یافتن موضوعات اصلی موجود در متن کمک کند. ولی فراموش نکنید که از این کار باید با احتیاط و در حد کم استفاده کنید تا مخاطب با شلوغی و نویز ریخت و قیافه ای در متن مواجه نشود. احتیاط هنگامی در این زمینه ضروری تر است که میان تیتر هم داشته باشید.
لیست : لیست همان کاری را می کند که گروبلی برای روزنامه نگاران قدیمی می کرد. / یاد روزهای سربی بخیر / گروبلی یا همان علائم اول پاراگراف ها (دایره های کوچک تو پر یا تو خالی، ستاره، مربع های تو پر و تو خالی و…) کمک می کرد تا مطلب ارائه شده تفکیک شده تر به نظر برسد و یا عمدتا وقتی به کار می رفت که چند موضوع مرتبط با هم می بایست به صورت یک لیست یا یک فهرست دنبال هم می آمد. استفاده از چنین کاری در فضای وب رایج تر از فضای نوشتاری است و بعضی ها بدون استفاده از کاراکترهای مخصوص این کار؛ فقط با تو رفتگی اول پاراگراف این کار را می کنند (Indent).

محتوای متن:
ایجاز : کوتاه بنویسید و سر هر واژه اضافی را به سنگ بکوبید. همین.
ساختار جمله : جملات باید کاملا معطوف به پیام باشند. باز هم از زیاده نویسی بپرهیزید. معلوم نویسی هم بر مجهول نویسی ارجح است. معلوم نویسی کار نویسندهخ را سخت تر می کند و کار مخاطب را راحت تر.
حرف زدن به جای نوشتن : سوء برداشت نشود و بلایی به سر من در نیاورید که عده ای بر سر حرف ها و نوشته هایم درباره بحث سافت نویسی در آوردند. محاوره ای ننویسید ولی مثل حرف زدن که همیشه منظور آدم را زودتر از نوشتن بیان می کند؛ عمل کنید. تکرار می کنم من نگفتم محاوره ای نویسی کنید؛ بلکه گفتم از قدرت انتقال پیام در حرف زدن در فضای وب استفاده کنید. الان هر که هر چه می خواهد در فضای وب می نویسد و می گوید این سافت نویسی است. سافت نویسی عمدتا در روزنامه های جهان جاری است نه در وب؛ چون روزنامه ها نمی توانند با سرعت وب و کوتاه نویسی رایج در وب مقابله کنند بنابر این با قلاب سافت نویسی به سراغ خوانندگان خود می روند. دقت کنید که در وب این سوژه های سافت هستند که می توانند به خاطر عدم محدودیت جا – بر خلاف روزنامه ها که صفحات محدودی دارند- خبر شوند؛ نه اینکه در وب سافت نویسی رگه حاکم باشد.

لینک های متن :
کوتاه و گویا : لینک هائی که می دهید کوتاه باشند و در حد چند کلمه (سقف کار ۵ کلمه است). این خطاست که مثلا یک پارارگراف را لینک بدهید.
بی دلیل لینک ندهید هر لینکی باید یکی از توقعات مخاطب را برآورده سازد.
همه لینک ها مخاطبان را به صفحات دیگری هدایت نمی کنند و بعضی وقت ها به بخش دیگری از همان صفحه هدایت می کنند. در این مواقع بهتر است با استفاده از کلمات “بالا” یا “پائین” این موضوع را برای مخاطب مشخص کنید تا گمان نکند لینک شما شکسته بوده است.
برای مطالع
ه بیشتر :

دو نکته اساسی در نوشتن برای وب
درباره وب نویسی (متن زبان تخصصی برای کلاس های لیسانس)
رسانه‌های مدرن و درک مدرن (فراتر از تکنیک)

برگرفته از: یونس شکرخواه

نظرات

نظر